Boekgegevens
Titel: Korte natuurlijke historie der zoogdieren: een leer- en leesboek voor de scholen
Auteur: Kuyper, Theunis; Lubach, Douwe
Uitgave: Zwolle: W.E.J. Tjeenk Willink, 1885
5e verb. dr.
Auteursrechten: Zie auteursrechten
Citeerinstructie: Bijzondere Collecties van de Universiteit van Amsterdam, UBM: Obr. 5837
URL: https://schoolmuseum.uba.uva.nl/bookid/LCSM_201151
Onderwerp: Biologie: Mammalia
Trefwoord: Zoogdieren, Leermiddelen (vorm)
Bekijk als:      
Scan: Afbeeldinggrootte:
   Korte natuurlijke historie der zoogdieren: een leer- en leesboek voor de scholen
Vorige scan Volgende scanScanned page
52
zet hij zijne stekels op en schudt ze zoo sterk heen en weder,
dat hij dan wel eenige lichte wonden zou kunnen toebrengen.
Het stekelvarken is ruim eene halve el lang, en voedt zich met
wortels, vruchten en graankorrels, die het in den nacht opzoekt,
daar het den dag in zijn eenzaam hol slapende doorbrengt. Tegen
den herfst, wanneer dit dier somtijds zeer vet is, vangt men het
om zijn vleesch, dat zeer wel gegeten kan worden. De pennen
gebruikt men veel voor penseelstokjes en pennehouders. Hebt ge
wel ooit een stekelvarken gezien? Misschien in eene diergaarde;
want ons land is zijn vaderland niet. Hij bewoont het noorde-
lijk gedeelte van Afrika en de zuidelijke landen van Europa.
8. TANDELOOZE DIEREN.
»Zoogdieren zonder tanden?" Dat klinkt bijna even vreemd
als »vliegende zoogdieren!" Maar men
moet deze uitdrukking niet al te letter-
lijk opvatten; want ik zal thans alleen
van één enkel zoogdier spreken, dat
in het geheel geen tanden heeft; de
andere tandelooze zoogdieren missen
meest altijd de snijtanden, en zelden
hebben zij ook hondstanden. Waar
meer dan ééne soort van tanden aan-
wezig zijn, hebben deze alle omtrent
dezelfde gedaante.
Het eerst vertel ik u iets van den
Luiaard. Geen fraaie naam, zult gij
zeggen. Maar ik moet u daarop ant-
woorden, dat het dier dien naam eigenlijk niet verdient. Het is
waar, hij kan zich slechts langzaam op den grond voortbewegen.
Fig. 9. Luiaard.