Boekgegevens
Titel: Korte natuurlijke historie der zoogdieren: een leer- en leesboek voor de scholen
Auteur: Kuyper, Theunis; Lubach, Douwe
Uitgave: Zwolle: W.E.J. Tjeenk Willink, 1885
5e verb. dr.
Auteursrechten: Zie auteursrechten
Citeerinstructie: Bijzondere Collecties van de Universiteit van Amsterdam, UBM: Obr. 5837
URL: https://schoolmuseum.uba.uva.nl/bookid/LCSM_201151
Onderwerp: Biologie: Mammalia
Trefwoord: Zoogdieren, Leermiddelen (vorm)
Bekijk als:      
Scan: Afbeeldinggrootte:
   Korte natuurlijke historie der zoogdieren: een leer- en leesboek voor de scholen
Vorige scan Volgende scanScanned page
44
die zij op hare bei'gen in overvloed vinden; maar in den ge-
vangen staat eten zij bijna alles, wat men haar geven wil; ook
blijven zij dan des winters even vlug als in den zomer, aangezien
de overvloed van voedsel en de warmte der woonvertrekken ze
voor verstijving bewaren.
De Huisrat of Zwarte rat en de Veldrat of Bruine rat be-
hooren almede tot de knaagdiei-en en zij onderscheiden zich van
de voorgaande voornamelijk door haar naakten staart. De huis-
rat was in ouden tijd niet in Europa bekend, zij verscheen daar
eerst in de middeleeuwen, waarschijnlijk in de 11® eeuw. Van
waar zij kwam, weet men niet recht; denkelijk echter uit Middel-
Azië. De Veldrat is iets grooter dan de huisrat, en thans zeer
menigvuldig in Europa, schoon zij eerst in de voorgaande eeuw
tot ons overgekomen is. Haar eigenlijk vaderland schijnen de
streken om de Kaspische zee te zijn. Koopvaardijschepen, die op
Indië voeren, hebben haar ongetwijfeld overgebracht naar Enge-
land , van waar zij zich in Frankrijk en in het overige van ons
werelddeel verspreid heeft, alsook in Amerika, en in al de landen,
die door Europeesche schepen bezocht worden. De veldrat is eene
onverzoenlijke vijandin van de huisrat, en daar zij grooter en
sterker is dan deze, gelukt het haar altijd het voorwerp harer
vijandschap te dooden of te verdrijven. Vandaar, dat het aantal
huisratten in Europa aanmerkelijk verminderd is sedert de veld-
ratten zich bij ons hebben nedergezet. Alles wat maar eenigszins
eetbaar is, wordt door de ratten tot voedsel gebruikt, vooral spek,
vleesch, kaas, vruchten en zaden. Dikwerf vallen zij ook klein
gevogelte of jonge konijnen aan, sleepen die weg, en knagen hun
geheel of gedeeltelijk het vleesch af. In tijden van gebrek ver-
slinden zij zelfs elkander. Eieren versmaden zij ook geenszins;
ja, zij weten die soms zeer behendig weg te sleepen en elkander
daarbij behulpzaam te zijn. Een vriend, wiens geloofwaardigheid