Boekgegevens
Titel: Korte natuurlijke historie der zoogdieren: een leer- en leesboek voor de scholen
Auteur: Kuyper, Theunis; Lubach, Douwe
Uitgave: Zwolle: W.E.J. Tjeenk Willink, 1885
5e verb. dr.
Auteursrechten: Zie auteursrechten
Citeerinstructie: Bijzondere Collecties van de Universiteit van Amsterdam, UBM: Obr. 5837
URL: https://schoolmuseum.uba.uva.nl/bookid/LCSM_201151
Onderwerp: Biologie: Mammalia
Trefwoord: Zoogdieren, Leermiddelen (vorm)
Bekijk als:      
Scan: Afbeeldinggrootte:
   Korte natuurlijke historie der zoogdieren: een leer- en leesboek voor de scholen
Vorige scan Volgende scanScanned page
42
hoekje tusschen twee takken, en blijven daar onbewegelijk zitten
tot het gevaar voorbij is.
De vliegende Eekhoren is merkwaardig om de vervaarlijke
sprongen, die hij doet, om van den eenen boom op den anderen
te komen. Hierin wordt hij bijzonder geholpen door de verlen-
ging van zijn vel, dat zich langs de beide zijden van de voor-
en achterpooten uitstrekt. Wanneer dan het beestje onder het
springen zijne pooten uitstrekt, drijft het als het ware op de
lucht en schijnt te vliegen. Hij wordt in Siberië, Rusland en
Polen gevonden. Zijne huid wordt weinig geacht.
De Marmot verschilt van den eekhoren door haren staart, die
slechts klein en met korte haren bezit is: ook is zij in het ge-
heel geen klimmer, maar graaft
met snelheid in den grond,
om zich een veilig verblijf te
verschaffen. Gewoonlijk bewo-
nen verscheidene marmotten
—' ëén zelfde hol, waarvan zij zich
Fig. 8. Mamot. nooit ver verwijderen. Dit on-
schuldige diertje heeft nauwe-
lijks de grootte van een konijn. Haar naam mormeldier heeft de
marmot te danken aan het zachte gesnor of gemurmel, dat zij
hooiden laat, wanneer men haar streelt, of haar eene hevelings-
spijze voorhoudt, of wanneer zij zich in den zonneschijn koestert.
De kunstjes, waarop de kleine Savoyaards haar africhten, hebben
eigenlijk niet veel te beduiden, maar doen toch zien hoe mak
zij worden kan. Intusschen ziet men dit tegenwoordig niet veel
meer, want de diertjes, die men doorgaans als marmotten ver-
toont, zijn andere dieren, gelijk wij straks zullen zien. In haar
vaderland, de hoogste bergstreken van Tirol en Zwitserland, zijn
de marmotten zeer algemeen, maar worden weinig gevangen;