Boekgegevens
Titel: Korte natuurlijke historie der zoogdieren: een leer- en leesboek voor de scholen
Auteur: Kuyper, Theunis; Lubach, Douwe
Uitgave: Zwolle: W.E.J. Tjeenk Willink, 1885
5e verb. dr.
Auteursrechten: Zie auteursrechten
Citeerinstructie: Bijzondere Collecties van de Universiteit van Amsterdam, UBM: Obr. 5837
URL: https://schoolmuseum.uba.uva.nl/bookid/LCSM_201151
Onderwerp: Biologie: Mammalia
Trefwoord: Zoogdieren, Leermiddelen (vorm)
Bekijk als:      
Scan: Afbeeldinggrootte:
   Korte natuurlijke historie der zoogdieren: een leer- en leesboek voor de scholen
Vorige scan Volgende scanScanned page
IG
den buik wit is, terwijl zijn dik met hai'en bezette staart in eene
witte punt eindigt. Zijn pels, die meer in achting is dan hot
grove bont van den wolf, is ooi-zaak. dat het vopje wel zeer voor
de jagers mag vreezen, al wai'e hij ook zulk een slimme hoender-
dief niet, en al deed hij den jager niet zoo veel afbreuk door
het wegvangen van hazen, konijnen en gevogelte. De vossen
graven zich holen onder den grond, die niet ver in het bosch
gelegen zijn, of zij maken zich meester van die van andere dieren,
welke zij, als het noodig is, vergrooten. Deze holen bewonen
zij evenwel zeer zelden, en gebruiken die alleen als schuilplaatsen,
wanneer zij eenig gevaar moeten ontwijken, of om hunne jongen
ei' in te verbergen en op te kweeken. Over dag slaapt de vos
meestal, verscholen in het dichte kreupelhout; maar des nachts
is hij recht wakker. Dan gaat hij op i'oof uit; hij zoekt de
vogels, die hun nest op den grond maken, in hunnen slaap te
overvallen, of de watervogels in het riet machtig te worden. Kan
hij in een hoenderhok komen, dan bijt hij al de kippen dood,
waarna hij ze wegdi'aagt en verbergt, gelijk de wolf met de
scliapen doet. Als hij zijn geliefden kost niet bekomen kan, dan
stelt hij zich tevreden met waterratten, veldmuizen of kikvorschen;
en als ook deze niet te vinden zijn, dan eet hij vruchten.
Ik denk, dat gij niet gaarne eenen vos in uwe nabijheid zoudt
hebben; want al liet hij zich ook temmen, wat toch wel niet
gemakkelijk gaan zou, dan moest gij tocli altijd voor de kippen
vreezen. Bovendien geeft de vos eenen stank van zich, die zijn
bijzijn zeer onaangenaam zou maken.
Hoewel het bont van den gewonen vos zeer bruikbaar is, zoo
is het echter veelal niet van de beste soort. Ev zijn echter vossen,
wier bont zeer gezocht wordt, zooals dat van den Zilvervos, die
in .het noorden van Afrika woont, en grooter en sterker is dan
de . gew^one vos. Zijne zwarte haren zijn heldeï' wit gespikkeld.