Boekgegevens
Titel: Leerboek der algemeene geschiedenis voor eenigszins gevorderden
Auteur: Kollewijn, A.M.
Uitgave: Amersfoort: A.M. Slothouwer, 1886
5e dr
Opmerking: I: De Oudheid. II: Middeleeuwen en Nieuwe Tijd
Auteursrechten: Zie auteursrechten
Citeerinstructie: Bijzondere Collecties van de Universiteit van Amsterdam, UBM: Obr. 5487
URL: https://schoolmuseum.uba.uva.nl/bookid/LCSM_201029
Onderwerp: Geschiedenis: algemene wereldgeschiedenis; geschiedenis van grote gebiedsdelen, bevolkingsgroepen en beschavingsgebieden: algemeen
Trefwoord: Wereldgeschiedenis, Leermiddelen (vorm)
Bekijk als:      
Scan: Afbeeldinggrootte:
   Leerboek der algemeene geschiedenis voor eenigszins gevorderden
Vorige scan Volgende scanScanned page
225
den tijd der keizers door vuurwerk, goocheltoeren,
koorddansen en hoogere gymnastiek werden afgewisseld.
Voor een dierengevecht werden in het strijdperk dik-
wijls rotsblokken, boomen en struiken aangebracht. Bij
de feesten, die Caesar gaf, werden 40 olifanten en 400
leeuwen achtereenvolgens in het strijdperk gelaten, en
toen het amphitheater van Vespasianus onder de regee-
ring van Titus werd ingewijd, zagen de toeschouwers
9000 Avilde dieren vellen. Ook werd het sti-ijdperk ge-
bruikt om ter dood veroordeelden, aan een paal gebon-
den of onvoldoende gewapend, aan wilde dieren ter
prooi te geven. Het voorbeeld dezer menschonteerende
uitspanningen, dat Rome gaf, werd in alle eenigszins
aanzienlijke steden, van Syrië tot in Spanje, van Enge-
land tot in Noord-Afrika, nagevolgd. In lateren tijd
vertoonde men in 't amphitheater behalve veldslagen
ook zeegevechten (naiimacJiiën), voor welke men buizen
onder den gi'ond aanbracht om het water binnen te la-
ten stroomen. Die gevechten waren meestal zeer moord-
dadig.
Eene derde gelegenheid tot openbare vermaken kon-
den de Romeinen in den schouwburg vinden. Tot
op Pompejus, die het eerste steenen theater te Rome
stichtte, waren de schouwburgen houten gebouwen, die
na het gebruik afgebroken konden worden. De tooneel-
spelers droegen in navolging der Grieken ieder een
masker (^persona), overeenkomstig de rol, die zij te
vervullen hadden; bij de opvoering van een treurspel
droegen zij laarzen met zeer dikke, kurken zolen
{cothurne»), om groot te schijnen en daardoor meer
indruk te maken. Sedert de Romeinen meer met de
Grieken in aanraking kwamen, werden er aan het
Grieksch ontleende treurspelen opgevoerd. Het tooneel
was echter by de Romeinen zoo weinig nationaal, dat
het mindere publiek de tooneelspelers wel eens verjoeg
15
1