Boekgegevens
Titel: Leerboek der algemeene geschiedenis voor eenigszins gevorderden
Auteur: Kollewijn, A.M.
Uitgave: Amersfoort: A.M. Slothouwer, 1886
5e dr
Opmerking: I: De Oudheid. II: Middeleeuwen en Nieuwe Tijd
Auteursrechten: Zie auteursrechten
Citeerinstructie: Bijzondere Collecties van de Universiteit van Amsterdam, UBM: Obr. 5487
URL: https://schoolmuseum.uba.uva.nl/bookid/LCSM_201029
Onderwerp: Geschiedenis: algemene wereldgeschiedenis; geschiedenis van grote gebiedsdelen, bevolkingsgroepen en beschavingsgebieden: algemeen
Trefwoord: Wereldgeschiedenis, Leermiddelen (vorm)
Bekijk als:      
Scan: Afbeeldinggrootte:
   Leerboek der algemeene geschiedenis voor eenigszins gevorderden
Vorige scan Volgende scanScanned page
182
als consul werd vervangen door den boerenzoon G.
Marius, een ruw en stoutmoedig, maar eerlijk en uit-
stekend krijgsman, die er trotsch op was door eigen
verdiensten en niet door den roem zijner voorvaderen
vooruit te zijn gekomen. Deze slaagde erin, Jugurtha
eene nederlaag toe te brengen, waarop zijn onderbe-
velhebber, de sluwe optimaat L. Sulla, hem gevangen
wist te nemen. De koninklijke boosdoener werd ver-
volgens naar Kome gevoerd, en na de zegepraal van
Marius te hebben opgeluisterd, in een onderaardschen
kerker gesloten, waar hij den hongerdood stierf.
Ondertusschen was er in het Noorden van het rijk
een dreigend gevaar ontstaan. Germaansche volken, de
Kimbren en de Teutonen, zwierven rond, om zich een
grondgebied te veroveren, waar zij beter in hun onder-
houd konden voorzien, dan in de streken, die zij had-
den verlaten. De Romeinen zonden vijf achtereenvol-
gende malen legers tegen hen af, die echter telkens
worden verslagen, totdat Marius de Teutonen in 102 v. C.
bij Aquae Sextiae (Aix), en vereenigd met zijn ambt-
genoot Lutätius Catulus, in 't volgende jaar de Kimbren
bij Vercellae versloeg.
De uitwendige rust was nu weder verzekerd, maar
inwendig hoopten zich de gistende stoffen meer en
meer op. Stouter dan ooit stak de volkspartij het hoofd
op. Het aanzien der comitiën moest plaats maken voor
dat der concïones, volksvergaderingen, waarin wel een
magistraatspersoon voorzat, maar het volk zonder orde
opkwam. Menig volksleider wist door de conciones zijn
doel te bereiken. Volkstribunen ontzagen zich niet er
met gewapende benden te verschijnen en door het
plegen van moord hunne voorstellen door te drijven.
Om Eome van het dreigend gevaar der Germanen
te redden, had Marius hervormingen in het leger inge-
voerd, die van grooten invloed waren op de staatkun-