Boekgegevens
Titel: Leerboek der algemeene geschiedenis voor eenigszins gevorderden
Auteur: Kollewijn, A.M.
Uitgave: Amersfoort: A.M. Slothouwer, 1886
5e dr
Opmerking: I: De Oudheid. II: Middeleeuwen en Nieuwe Tijd
Auteursrechten: Zie auteursrechten
Citeerinstructie: Bijzondere Collecties van de Universiteit van Amsterdam, UBM: Obr. 5487
URL: https://schoolmuseum.uba.uva.nl/bookid/LCSM_201029
Onderwerp: Geschiedenis: algemene wereldgeschiedenis; geschiedenis van grote gebiedsdelen, bevolkingsgroepen en beschavingsgebieden: algemeen
Trefwoord: Wereldgeschiedenis, Leermiddelen (vorm)
Bekijk als:      
Scan: Afbeeldinggrootte:
   Leerboek der algemeene geschiedenis voor eenigszins gevorderden
Vorige scan Volgende scanScanned page
99
kundige twisten geen partij koos, zijne burgerrechten
verloor. Verder bepaalde Solon, dat onbemiddelde ouders
hunne zonen een handwerk moesten laten leeren, daar
deze anders van de verplichting ontheven waren, hen
in hun ouderdom te onderhouden; dat alle knapen in
muziek (de kunsten der Muzen) en gymnastiek onderwe-
zen moesten worden; dat ieder recht had een testament
te maken, waardoor de vroegere gewoonte werd opge-
heven om iemands bezittingen in zijn geslacht te doen blij-
ven; dat een misdadiger vi'ijwillig in ballingschap kon
gaan, eer het doodvonnis over hem was uitgesproken,
en dat graan en andere voortbrengselen, waarvan Attika
ternauwernood genoeg voor eigen behoefte voortbracht,
niet mochten worden uitgevoerd.
De staatsinkomsten bestonden in tollen, boeten, de
opbrengst van de verpachting der staatsdomeinen, zooals
de zilvermijnen van Laurion, enz. Vele dezer belastin-
gen werden geïnd door pachters, wier gestrenge invor-
deringen men niet zelden door smokkelen trachtte te
ontduiken. Werd er eene oorlogs belasting uitgeschreven,
dan betaalden de leden der drie hoogste klassen naar
hun vermogen.
De wetten van Solon werden in houten tafelen ge-
sneden en op de akropölis (burcht) geplaatst.
Deze staatsregeling, waarbij een bevoorrechte stand
behouden bleef, en die eigenlijk eene soort van com-
promis was tusschen den adel en zijne tegenstanders,
had de groote verdienste van den vrijen burgér- en
boerenstand te scheppen, die Athene later zulk een
hoogen trap van ontwikkeling deed bereiken.
Solon moest het nog beleven (560 v. C.), dat ten
gevolge der twisten van de drie staatkundige partyen
(vlakte-, berg- en kustbewoners), waarin de bevolking
van Attika verdeeld was, Peisistratos zich als tiran kon
opwerpen. Met moed trachtte Solon het te keer te gaan,