Boekgegevens
Titel: Beknopte geschiedenis der Nederlandsche bezittingen
Auteur: Kollewijn, A.M.
Uitgave: Groningen: J.B. Wolters, 1876
2e dr
Auteursrechten: Zie auteursrechten
Citeerinstructie: Bijzondere Collecties van de Universiteit van Amsterdam, UBM: Obr. 5389
URL: https://schoolmuseum.uba.uva.nl/bookid/LCSM_201007
Onderwerp: Geschiedenis: algemene wereldgeschiedenis; geschiedenis van grote gebiedsdelen, bevolkingsgroepen en beschavingsgebieden: algemeen
Trefwoord: Nederlandse koloniën, Geschiedenis (vorm)
Bekijk als:      
Scan: Afbeeldinggrootte:
   Beknopte geschiedenis der Nederlandsche bezittingen
Vorige scan Volgende scanScanned page
6. De Soendaneezen zijn bijgelooviger dan de Javanen,
maar munten boven dezen uit in eenvoud van zeden, hulp-
vaardigheid, achting voor den ouderdom en eerbied voor de
graven hunner vaderen. Bij hunne huwelijken wordt op
geene overeenkomst van neiging of karakter gelet. Heeft
een jongeling den leeftijd van 16 of 17 jaren bereikt, dan
zoeken zijne ouders voor hem naar een meisje, dat als huiselijk
bekend staat, en wier ouders gegoed zijn. De moeder of de
grootmoeder van den jongeling knoopt de onderhandeling
met de ouders van het meisje aan, en is men het eens
geworden over den bruidschat en de feesten, dan wordt het
huwelijk gesloten. Niet zelden heeft na een jaar of zelfs
na een half jaar reeds eene scheiding plaats, iets, dat de
Mohammedaansche wet zeer gemakkelijk maakt.
In vele streken krijgt de Javaan van zijne schoonouders
een anderen naam. Bij de geboorte van het eerste kind
nemen de ouders den naam aan, dien hun kind wordt ge-
geven , met voorvoeging van de woorden pak *) (vader) en
hok (moeder) b.v. Pak-Sariman (vader van Sariman). Maar
ook bij andere omstandigheden, zooals ziekte, tegenspoed
of rangsverhooging veranderen de Javanen van naam, zoodat
het dikwijls zeer moeilijk is de identiteit van een inlander
vast te stellen.
7. Het eentonige leven van den Javaan wordt afgewis-
seld door het bezoeken der passars (bazars) of markten, die
in bijna iedere dessa op twee bepaalde dagen in de week ge-
houden worden. Vroeger werd er belasting geheven van
alles, wat op de passars te koop werd aangeboden. Het
recht om die belasting te heffen werd door de regeering
verpacht, en daar het bijna altijd in handen kwam van Chi-
neezen, die zich niet om 't belang der bevolking bekreunden
en zich zelden hielden aan de vastgestelde tarieven, werd
de Javaan er zeer door gedrukt. Maar sedert de gouverneur-
*) In de woorden pak en èoi wordt de i niet uitgesproken.