Boekgegevens
Titel: Overal heen!: een reisje de wereld rond met de laarzen van den reuzeman: kleine bijdragen tot bevordering van natuur-, landen- en volkenkennis
Auteur: Goeverneur, J.J.A.
Uitgave: Groningen: P. Noordhoff & M. Smit, 1873
3e dr
Auteursrechten: Zie auteursrechten
Citeerinstructie: Bijzondere Collecties van de Universiteit van Amsterdam, UBM: NOK 09-205
URL: https://schoolmuseum.uba.uva.nl/bookid/LCSM_200667
Onderwerp: (Sociale) geografie, cartografie, planologie, demografie: geografie van de aarde
Trefwoord: Geografie, Leermiddelen (vorm)
Bekijk als:      
Scan: Afbeeldinggrootte:
   Overal heen!: een reisje de wereld rond met de laarzen van den reuzeman: kleine bijdragen tot bevordering van natuur-, landen- en volkenkennis
Vorige scan Volgende scanScanned page
83
recht niet heh, mij, als ik uitga, door een gevolg te
doen vergezellen en mijn hoofd door ëen gouden zonne-
scherm te laten beschutten! Waarom ben ik niet kei-
zer?" — »Wees het!*' sprak de Genius. En hij was
keizer; voor en achter hem gingen prachtig rijk uitge-
doste edelen en boven zijn hoofd werd een groote, van
goud en juweelen schitterende zonnescherm gedragen.
De zon schoot nu echter hare gloeiende stralen neer,
verschroeide de velden en wierp een zoo verblindenden
glans op den stuivenden weg, dat de vermoeide oogen
pijn deden. »Wat helpt het mij, keizer te zijn, als de
hitte van den dag mij zoo kwelt en ook de keizer de
macht van de zon heeft te ondervinden!" riep de man
verdrietig. »Ja, als ik de zon was, dan zou het goed
zijn." — »Welaan! zijt ge nu tevreden?" vroeg de Ge-
nius. Want de man was nu de zon, die hare stralen
naar boven en beneden, naar rechts en links uitschoot.
Haar gloed verzengde de kruiden der aarde en verbrandde
het aangezicht der vorsten. Toen echter trad eene wolk
tusschen haar en de aarde, wierp de stralen der zon
terug en verhinderde die, op het aardrijk neer te vallen. —
»Dat is wat moois!" riep de zon. »Eene wolk heeft
dus de stoutheid mijn geweld te weerstaan! Dan was
het immers beter, eene wolk te zijn!" — »Welaan,
word dan eene wolk!" sprak de Genius. De herschepping
heeft dadelijk plaats, en fier treedt de nieuwe wolk tus-
schen zon en aarde en vangt de stralen der zon zoo
goed op, dat in hare schaduw het aardrijk spoedig op-
nieuw begint te groenen. Vervolgens laat de wolk regendrop-
pelen op de aarde neervallen, eerst enkele, dan in vlagen,
eindelijk in wolkbreuken, zoodat de stroomen buiten
hunne oevers traden en alles overstelpten en verwoestten.
Niets was tegen het geweld der overstrooming bestand;
alleen eene rots stak er onbewegelijk uit op. Tevergeefs
bestormden haar de woedende wateren; de rots waggelde
niet en de schuimende golven braken aan hare voeten.
»Eene rots dus durft mij trotseeren! Dan mocht ik wel
in hare plaats zijn," sprak de wolk. — »Dat zult gij!"
sprak de Genius. En in een ommezien stond zij daar
6*