Boekgegevens
Titel: Overal heen!: een reisje de wereld rond met de laarzen van den reuzeman: kleine bijdragen tot bevordering van natuur-, landen- en volkenkennis
Auteur: Goeverneur, J.J.A.
Uitgave: Groningen: P. Noordhoff & M. Smit, 1873
3e dr
Auteursrechten: Zie auteursrechten
Citeerinstructie: Bijzondere Collecties van de Universiteit van Amsterdam, UBM: NOK 09-205
URL: https://schoolmuseum.uba.uva.nl/bookid/LCSM_200667
Onderwerp: (Sociale) geografie, cartografie, planologie, demografie: geografie van de aarde
Trefwoord: Geografie, Leermiddelen (vorm)
Bekijk als:      
Scan: Afbeeldinggrootte:
   Overal heen!: een reisje de wereld rond met de laarzen van den reuzeman: kleine bijdragen tot bevordering van natuur-, landen- en volkenkennis
Vorige scan Volgende scanScanned page
67
gebed! Komt tot den tempel der verlossing!" schijnen dan
uit de lucht te komen. — Alle vier en twintig uren
wordt de ezan vijfmaal uitgeroepen : bij het aanbreken van
den dag; op den middag; op het oogenblik, dat de wijzer
van den zonnewijzer eene schaduw dubbel zoo lang als hij
zelf werpt; bij zonsondergang en na het laatste verdwijnen
van het licht aan den hemel. Op het oogenblik, dat de
krachtige stem van den muezzin klinkt, bereidt ieder
geloovige zich tot het gebed voor en werpt zich voor God
neder, na vooraf zijne afwasschingen verricht te hebben.
36. EENE TURKSCHE BEGRAAFPLAATS.
Scutari is het lievelingsverblijf der voorname Turken
en de begraafplaats daar de grootste en misschien ook de
fraaist gelegene op de geheele aarde. — De weg leidde
ons door de zacht tegen de hoogten opstijgende dooden-
stad — zegt een reiziger — wier zwarte, honderdjarige
cipressen zich van den berg tot aan de blauwe Zee van
Marmara uitstrekken. Over eene ruimte van eene halve
vierk. mijl is de grond met grafsteenen bedekt. Men
beschouwt het namelijk als heiligschennis, een lijk weder
op te graven. Ieder doode, arm of rijk, eens op zijne
laatste legerstede uitgestrekt, slaapt daar tot de bazuin
van het jongste oordeel hem roept; althans zijn menschen-
handen niet roekeloos genoeg, om zijne laatste rust te
storen. Ook is het niet geoorloofd, verscheiden lijken
op elkander te stapelen.
De dooden dreigen hier de levenden te verdringen.
De grafsteden liggen zoo dicht naast elkander, dat er
nauwelijks een doorgang tusschen overblijft. Op den weg
naar het doodenveld vindt men tallooze werkplaatsen van
steenhouwers, die lijkzerken maken.
In den naasten omtrek kiezen rijke Turken hun verblijf,
om de vergankelijkheid en onzekerheid des menschelijken
levens steeds voor oogen te hebben. De dood heeft voor
5*