Boekgegevens
Titel: Dichtbundel, verzameld uit de werken van oud-vaderlandsche dichters: een leesboek tot bevordering van den goeden smaak en tot oefening in het kunstmatig lezen
Auteur: Gleuns, Willem
Uitgave: Groningen: Gleuns, 1845
Auteursrechten: Zie auteursrechten
Citeerinstructie: Bijzondere Collecties van de Universiteit van Amsterdam, UBM: Obr. 4143
URL: https://schoolmuseum.uba.uva.nl/bookid/LCSM_200646
Onderwerp: Taal- en letterkunde naar afzonderlijke talen: Nederlandse letterkunde
Trefwoord: Dichtbundels, Bloemlezingen (vorm)
Bekijk als:      
Scan: Afbeeldinggrootte:
   Dichtbundel, verzameld uit de werken van oud-vaderlandsche dichters: een leesboek tot bevordering van den goeden smaak en tot oefening in het kunstmatig lezen
Vorige scan Volgende scanScanned page
27
Üie ons zoo spoedlglijk ontrijdt.
Dient niet verlegen noch verzeten ,
Oient niet a! slapende- versleten.
Maar wakkeriijken nagespoord;
Want schoon wij stil staan, hij rukt voort,
En rukt met nimmer staande trede ,
Onz' nimmer staande jaren mede,
Die henen schieten als een vliet.
Ja waarvan 't best ons eerst ontschiet.
En 't geen ons eenmaal is ontschoten,
Dat wordt nooit meer van ons genoten,
Dat blijven uij voor eeuwig kwijt;
Ach ! onherhaalbaar is de tijd.
De lijd , eens vruchteloos verloopen ,
Wordt wel beklaagd, maar nooit herropen.
Verspilling of verlies van geld
Wordt nog van hier of daar hersteld ,
Of 't valt ten minste, als ik het kwiste ,
In mijnes evennaasten kiste :
Maar kwisting of verlies van tijd
Strekt nimmer iemand tot profijt:
Ja geldverlies doet onze zinnen
Aan deugd en tucht niet zelden winnen;
Daar roekloos tijdverlies altijd
Ons bei, tot schande en scha gedijt.
En ziet wat kinders dat wij blijven!
Vermissen wij een handvol schijven ,
't Gaat ons wel diep aan vleesch en bloed,
Terwijl wij met gerust gemoed
In slaap, in ledigheid, in grillen
Een goed deel van den dag verspillen;
Daar nogtans ieder dag (*t gaat wis)
Een goed deel onzes levens is.
Zoo wie den werktijd, hem geschonken.
Verspeelt, verslaapt of blijft verronken,