Boekgegevens
Titel: Allerlei: leesboek voor de hoogere klassen der volksscholen
Auteur: Ettinger, W. van
Uitgave: Tiel: D. Mijs, 1874
2e dr
Auteursrechten: Zie auteursrechten
Citeerinstructie: Bijzondere Collecties van de Universiteit van Amsterdam, UBM: Obr. 3727
URL: https://schoolmuseum.uba.uva.nl/bookid/LCSM_200588
Onderwerp: Communicatiewetenschap: lezen
Trefwoord: Lezen, Leermiddelen (vorm)
Bekijk als:      
Scan: Afbeeldinggrootte:
   Allerlei: leesboek voor de hoogere klassen der volksscholen
Vorige scan Volgende scanScanned page
65
vinden, en nu kan men in ons land ten minste,
veilig reizen.
Weet gij wat liclit is ? Niet ? nu dan zal ik
het u later wel eens vertellen ; eerst zullen wij eeus
nagaan, wat wij zoo al branden , om warmte ,
maar voornamelijk om licht te verkrijgen. Het eerste
wat de menschen brandden om de duisternis, te
verdrijven , zal wel een stuk hout geweest zijn , en
al spoedig zullen zij zeker gemerkt hebben, dat hout
met veel hars er in, het best aan het doel be-
antwoordde. Van daar dan ook, dat wij in de
oudste tijden reeds van harsfakkels lezen.
Maar ook al vroeg werd vet, olie en was tot
verlichting gebruikt. Bij vloeibare lichtstoffen hoort
evenwel eene pit , en wie .weet hoe lang het ge-
duurd heeft, eer men op de gedachte van zoo'n
eenvoudig pitje gekomen is. Het oudste lampje zal
zeker wel wat geleken hebben op onze illumineer-
glazen.
Eerst in 1290 vonden de Engelschen het maken
van talkkaarsen uit , die alleen door de aanzienlijken
gebruikt werden. Eene vet- of smeerkaars was dan
ook een voorwerp van weelde. Die smeerkaarsen
werden getrokken. Men haalde een draad katoen
door vloeibare talk , en deze hechtte zich met een
laagje aan den draad. Die getrokken smeerkaarsen
zagen er dan soms al heel wonderlijk uit, maar toen
zij meer algemeen werden , begon men ze in vormen
te gieten en daardoor kregen zij veel meer oog.
Terzelfder tijd dat de Engelschen getrokken kaarsen
Allerlei. 5