Boekgegevens
Titel: Allerlei: leesboek voor de hoogere klassen der volksscholen
Auteur: Ettinger, W. van
Uitgave: Tiel: D. Mijs, 1874
2e dr
Auteursrechten: Zie auteursrechten
Citeerinstructie: Bijzondere Collecties van de Universiteit van Amsterdam, UBM: Obr. 3727
URL: https://schoolmuseum.uba.uva.nl/bookid/LCSM_200588
Onderwerp: Communicatiewetenschap: lezen
Trefwoord: Lezen, Leermiddelen (vorm)
Bekijk als:      
Scan: Afbeeldinggrootte:
   Allerlei: leesboek voor de hoogere klassen der volksscholen
Vorige scan Volgende scanScanned page
61
omdat de menschen hier begrepen, dat zy best wat
missen konden , veranderden zij dat water in land,
en waar men voorheen schepen zag varen, daar
loopen nu paarden en koeien in de weiden, en zijn
steden en dorpen verrezen, wat vrij wat beter is.
Van zulk water wil ik u nu evenwel niets ver-
halen, dat komt misschien later wel eens. We
willen nu eens praten over de »groote wateren ,"
waarop de schepen varen naar Oost en West, en
waarop ge langen tijd kunt rondzwalken, zonder
iets anders te zien dan lucht en water. Ge raadt
het al, ik bedoel de zee. Van de zee zelf zult gg
echter nu niets hooren, maar wel wat van zeewater.
11. keukenzout,
Hebt gij wel eens zeewater geproefd? A'iet? nu
lekker is het juist niet; het smaakt zoutachtig,
bitterachtig, heel anders dan ons gewone drink-
water. Om te drinken, of er koffie en thee van te
zetten, gebruiken wij het ook niet; wij halen er
het zout maar uit , en dat komt ons goed te pas.
Wy hebben dat niet alleen noodig om in 't leven
te blijven, ma^r de meeste spijzen die wij gebruiken,
worden door zout eerst recht smakelijk gemaakt.
Om nu het zout uit de zee te verkrijgen , laat men
groote , ondiepe kuilen, vol loopen met zeewater.
Het water verdampt, en het zout blijft op den
bodem als een korst achter, het is gekristalliseerd.