Boekgegevens
Titel: De speeldoos: leesboekje voor de Christelijke school
Deel: No. 2
Auteur: Evers, A.
Uitgave: Kampen: G.Ph. Zalsman, 1894
4e dr
Auteursrechten: Zie auteursrechten
Citeerinstructie: Bijzondere Collecties van de Universiteit van Amsterdam, UBM: Obr. 3682
URL: https://schoolmuseum.uba.uva.nl/bookid/LCSM_200575
Bekijk als:      
Scan: Afbeeldinggrootte:
   De speeldoos: leesboekje voor de Christelijke school
Vorige scan Volgende scanScanned page
52
23. Zij, die de zee bevaren.
^^oen Hendrik Haverman nog maar een jongen was van
10 jaar, hield hij ei- al veel van om bij stil weder met een
bootje op de rivier te gaan. Alleen mocht hij natuurlijk niet
gaan roeien of zeilen, maar als zijn oudere broeder of zijn
vader eens met het bootje op 't water moest, dan vroeg
hij altijd of hij mee mocht. In zijn vrije uren maakte
Hendrik menigmaal scheepjes met zeilen erop en roeren
eraan. Die liet hij dan te water en heel veel pleizier had
hij, als die scheepjes dan van den eenen kant der rivier
naar den anderen kant zeilden.
— „Onze Hendrik zal zeker nog een zeeman worden,"
zei zijn vader wel eens.
— „'k Z-ou hem eigenlijk liever dicht bij mij houden,"
sprak zijn moeder dan, „maar als hij grooten lust heeft om
de zee te bevaren, moet hij maar op een schip."
— ,,Nu, 't is nog zoover niet," zei de vader, „we kun-
nen er nog wel eens weer over praten."
Maar eindelijk kwam dan toch de tijd, dat Hendrik een
ambacht moest kiezen. En 't was wel juist, zooals vader
Haverman altijd gezegd had. Hendrik wilde hefst ter zee.
— „Maar hebt ge er wel eens aan gedacht," sprak zijn
vader, „dat het op zee menigmaal zoo gevaarlijk is? Als
het stormt, komen er hooge golven, die over het schip heen
gaan, en wie zich dan niet goed vastklemt, wordt van het
dek gespoeld. En als een schip bij storm aan de kust
komt, wordt het soms tegen de rotsen verbrijzeld."
— „Ja vader, dat weet ik wel, ik heb daar al menig-
maal van gelezen," sprak Hendrik, „maar als God de men-
schen op zee bewaart, zijn zij wel bewaard. En de Heer