Boekgegevens
Titel: De speeldoos: leesboekje voor de Christelijke school
Deel: No. 2
Auteur: Evers, A.
Uitgave: Kampen: G.Ph. Zalsman, 1894
4e dr
Auteursrechten: Zie auteursrechten
Citeerinstructie: Bijzondere Collecties van de Universiteit van Amsterdam, UBM: Obr. 3682
URL: https://schoolmuseum.uba.uva.nl/bookid/LCSM_200575
Bekijk als:      
Scan: Afbeeldinggrootte:
   De speeldoos: leesboekje voor de Christelijke school
Vorige scan Volgende scanScanned page
44
zei ook altijd : „Piet, drink toch nooit jenever," en ik ben
er erg bang voor."
— „Je bent veel te bang, je durft niets," zei de oudere.
»Kijk eens, zoo moet je het leeren," en meteen liet hij een
groot glas vol jenever ineens door de keel loopen.
Gij moet weten, dat Piets vader voor twee jaar gestorven
was. De jongen zou nu metselaar worden, en daarom ging
hij alle dagen mee naar het karwei. De man, die hem zoo-
even tot drinken had aangespoord, was ook metselaar en
lustte gaarne een borrel. Gedurig plaagde hij den jongen,
omdat deze geen sterkedrank gebruikte. Verscheiden dagen
en weken liet Piet zich geduldig uitschelden en bespotten ;
hij dronk niet. Maar eens op een morgen om elf uur had-
den de andere metselaars weer jenever gehaald.
— „Kom, drink nu ook eens een mondjevol," sprak de
man van 35 jaar. „Als ge het niet doet, blijft ge heel je
leven een flauwe, laffe jongen." Door zulke praatjes het
Piet zich eindelijk overhalen om eens even te proeven. Den
volgenden morgen ging het weer eveneens, en in weinige
weken was Piet zoo ver, dat hij het leelijke nat al graag
lustte. Hij verlangde er nu al naar, dat het elf uur mocht
worden, want dan kreeg hij ook wat uit de groene flesch
in het glaasje zonder voet. En toen hij een jaar later wat
meer geld verdiende, kocht hij zoo nu en dan wel eens
voor vijf cent jenever, zonder dat zijn moeder het wist.
Zoo ging Piet al verder en verder op den verkeerden weg.
Toen zijn moeder eindelijk merkte, dat hij gaarne sterke-
drank lustte, had het goede mensch veel verdriet van hanr
zoon. Zij vermaande hem dikwijls, mnar tiet mocht niet
baten: nu hij eenmaal het leelijke vocht lekker vond,
wilde hij het alle dagen drinken. In één woord. Piet