Boekgegevens
Titel: De speeldoos: leesboekje voor de Christelijke school
Deel: No. 2
Auteur: Evers, A.
Uitgave: Kampen: G.Ph. Zalsman, 1894
4e dr
Auteursrechten: Zie auteursrechten
Citeerinstructie: Bijzondere Collecties van de Universiteit van Amsterdam, UBM: Obr. 3682
URL: https://schoolmuseum.uba.uva.nl/bookid/LCSM_200575
Bekijk als:      
Scan: Afbeeldinggrootte:
   De speeldoos: leesboekje voor de Christelijke school
Vorige scan Volgende scanScanned page
41
Kranten wegbrengen, boekeu ophalen, rekeningen betalen,
dat kon hij nog wel doen. Langzaam strompelde hij dan
met een stok in de eene en de papieren in de andere hand
voort. Rechtop liep hij ook niet meer. De rug was krom
en het hoofd hing op de borst.
Iedereen had medelijden met Hans, den wever. „De oude
man heeft jarenlang had gewerkt," zoo dacht men, ,.en
op zijn ouden dag lijdt hij nu nog gebrek." Men gaf hem
dan hier en daar ook nog wel eens een oude broek, een
boterham of een dubbeltje meer, dan hij eigenlijk verdiend
had. De menschen wisten ook niet, wat hij in zijn woning
had. Hadden zij dat geweten, misschien hadden zij hem niet
zooveel gegeven. Laat ik u eens zeggen, dat de oude Hans
in zijn woning een grooten zak had, waarin hij geld verza-
melde. Toen hij nog wever was, had hij het reeds gedaan.
Verscheiden guldens had hij bijeengeschraapt, en nog ging
hij daarmee voort. Als hij een dubbeltje kreeg, borg hij het
weg en tien dubbeltjes dat was weer een gulden, zei Hans.
De man deed dit niet, omdat hij later voor dit geld iets
wilde koopen, dat hij noodig mocht hebben, o neen ! maar
omdat hij gaarne veel geld bij elkander wilde hebben. Hij
kocht nooit iets. Liever leed hij honger en koude, dan éen
gulden van zijn schat af te nemen. Gedurig telde hij zijn
geld en hij had geen grooter vreugde, dan wanneer hij
het weer vermeerderd vond. De menschen wisten dit echter
niet en zeiden menigmaal: ,die arme Hans, wat heeft hij
toch een treurig leven! In lompen gaat hij gekleed en zelfs
in zijn oude huisje kan hij nog niet warm zitten, want het
tocht er erg, ja het valt haast om."
Op zekeren avond in het najaar stormde het vreeselijk.
Niemand vertoonde zich op de straat; iedereen bleef in huis.