Boekgegevens
Titel: Geschiedenis: een leesboek voor school en huis
Auteur: Duijl, C.-F. van
Uitgave: Groningen: J.B. Wolters, 1893
2e dr
Auteursrechten: Zie auteursrechten
Citeerinstructie: Bijzondere Collecties van de Universiteit van Amsterdam, UBM: Obr. 3530
URL: https://schoolmuseum.uba.uva.nl/bookid/LCSM_200556
Onderwerp: Geschiedenis: algemene wereldgeschiedenis; geschiedenis van grote gebiedsdelen, bevolkingsgroepen en beschavingsgebieden: algemeen
Trefwoord: Wereldgeschiedenis, Leermiddelen (vorm)
Bekijk als:      
Scan: Afbeeldinggrootte:
   Geschiedenis: een leesboek voor school en huis
Vorige scan Volgende scanScanned page
verkocht de laatste ze in schijn aan een ander, die ze dadelijk weer
vrij liet. Wanneer die handeling tot driemaal toe was verricht, had de
vader niets meer te zeggen. Het gebeurde zeer dikwijls in Rome, dat
iemand, die geene kinderen had, den zoon van een ander tot kind
aannam. Als de vereischte vormen daarbij in acht waren genomen,
trad het aangenomen kind dadelijk in al de rechten van een eigen kind.
Wanneer in eene Romeinsche familie een jonge burger geboren was,
werd hem op den negenden — als 't een meisje was op den achtsten
ilag — een naam gegeven. Die dag was een feestdag voor het geheele
gezin. Allen, tot zelfs de slaven, beschonken het kleine Romeintje met
een stuk speelgoed. Een Romein uit den voornamen stand had ge-
woonlijk drie namen. Eerst den naam van het geslacht, waartoe hij
behoorde. Daarachter voerde hij den naam van zijne familie en ervoor
zijn eigen naam, dien hij evenals wij slechts met één letter aanduidde,
bijv. P.(ublius) Cornelius Scipio. De meisjes heetten alleen naar
het geslacht, dus in dit geval Cornelia. Waren er meer in hetzelfde
huisgezin, dan onderscheidde men ze door bij haren naam te zetten:
„de oudste of de jongste; de eerste, tweede, derde", enz.
De eerste opvoeding ontvingen de Romeinsche kinderen van hunne
moeder. Laat ik u hier even bij vertellen, dat te Rome de huisvrouw
veel meer achting genoot dan bij de Oostersche volken en de Grieken.
Ze was meesteres in huis en leefde niet afgezonderd in een deel van de
woning, maar verkeerde met de bezoekers evenals bij ons. De kinderen
groeiden dus op onder het oog hunner moeder en werden niet over-
gelaten aan de zorg van slaven en slavinnen. Men was zelfs zeer voor-
zichtig in de keuze van deze laatsten, om toch vooral er voor te waken,
dat de kinderen geene slechte dingen van hen zouden leeren. Uit het-
geen ik u daar mededeel, kunt ge opmaken, dat de Romeinen slaven
hadden. Men kan zich zonder hen geene Romeinsche familie denken.
Zelfs zij, die minder bemiddeld waren, konden slaven huren bij men-
schen, die daar hun beroep van maakten. Alle slaven stonden lang niet
gelijk. Men had er die de rol vervulden van rentmeester of boekhouder:
er waren er, die de geneeskunst beoeferkden, die boeken afschreven,
die de knapen en meisjes naar school vergezelden, die muziek maakten.
Maar men had er ook, die voor de huishouding en de keuken zorgden,