Boekgegevens
Titel: Geschiedenis: een leesboek voor school en huis
Auteur: Duijl, C.-F. van
Uitgave: Groningen: J.B. Wolters, 1893
2e dr
Auteursrechten: Zie auteursrechten
Citeerinstructie: Bijzondere Collecties van de Universiteit van Amsterdam, UBM: Obr. 3530
URL: https://schoolmuseum.uba.uva.nl/bookid/LCSM_200556
Onderwerp: Geschiedenis: algemene wereldgeschiedenis; geschiedenis van grote gebiedsdelen, bevolkingsgroepen en beschavingsgebieden: algemeen
Trefwoord: Wereldgeschiedenis, Leermiddelen (vorm)
Bekijk als:      
Scan: Afbeeldinggrootte:
   Geschiedenis: een leesboek voor school en huis
Vorige scan Volgende scanScanned page
6
sommige der paalwoningen, daar niet alle uit hetzelfde tijdperk afkom-
stig schijnen te zijn.
De menschen, aan wie de oudste paalwoningen tot verblijf strekten,
stonden geenszins op den allerlaagsten trap van ontwikkeling. Het
gevondene pleit er voor, dat ze al min of meer beschaafd waren.
Jachtgereedschappen en werktuigen voor de vischvangst, allerlei huis-
raad, sieraden voor het lichaam: kammen, ringen, haarnaalden, weef-
sels van vlas, uitgeholde boomstammen, die dienst deden als vaartuigen,
zietdaar enkele van de voorwerpen, die men opgedolven heeft. Hier
en daar vond men stukken van gebakken brooden.
Overal, waar men paalwoningen ontdekte, vond men bovendien eene
menigte beenderen van dieren, zeker de overblijfselen van de maaltijden
der bewoners. Maar dat ze ook plantaardig voedsel gebruikten, blijkt
niet alleen uit de brooden, waarvan ik zooeven sprak, maar ook uit de
talrijke overblijfselen, die men daarvan op alle plaatsen heeft ontdekt.
Waarvan de gereedschappen vervaardigd waren ? Soms van steen, ook
wel van brons, hier en daar van ijzer. Dat juist bewijst reeds, dat
niet alle paalwoningen uit denzelfden tijd afkomstig zijn. In eene
volgende les zal u duidelijk worden waarom.
Ze stonden ook niet afzonderlijk, die hutten. Geheele dorpen van
zulke paalwoningen moeten er bestaan hebben. Men heeft plaatsen ge-
vonden , waar de palen eene oppervlakte besloegen van 60000 vierkante
meters. Er zijn koloniën geweest, die op 40000 palen rustten.
Hoe de menschen er zoo toe kwamen, midden in de meren te
gaan wonen? Verschillende geleerden hebben daaromtrent allerlei
scherpzinnige gissingen opgeworpen. Maar 't is vrij natuurlijk, dat ze
het deden, om veilig te wonen, veilig voor aanvallen van andere
menschen en van dieren.
Zijn nu de bewoners der paaldorpen de oudste menschelijke wezens,
die ons werelddeel bevolkten? De aarde zelve geeft daarop weer een
ontkennend antwoord.