Boekgegevens
Titel: Geschiedenis: een leesboek voor school en huis
Auteur: Duijl, C.-F. van
Uitgave: Groningen: J.B. Wolters, 1893
2e dr
Auteursrechten: Zie auteursrechten
Citeerinstructie: Bijzondere Collecties van de Universiteit van Amsterdam, UBM: Obr. 3530
URL: https://schoolmuseum.uba.uva.nl/bookid/LCSM_200556
Onderwerp: Geschiedenis: algemene wereldgeschiedenis; geschiedenis van grote gebiedsdelen, bevolkingsgroepen en beschavingsgebieden: algemeen
Trefwoord: Wereldgeschiedenis, Leermiddelen (vorm)
Bekijk als:      
Scan: Afbeeldinggrootte:
   Geschiedenis: een leesboek voor school en huis
Vorige scan Volgende scanScanned page
110
en per slot van rekening kregen de vrouwen bij de Germaansche volken
een veel beter lot dan zelfs die van de Grieken en Romeinen.
De naakte jongens, die daar op den grond liggen te spelen, schijnen
geene bijzonder zorgvuldige opvoeding te krijgen. Ten minste niet naar
onze begrippen. Maar ze krijgen toch wel eene opvoeding. Ze moeten
eene menigte dingen leeren, die den vrijen Germaan onmisbaar zijn.
Vooreerst moeten ze hunnen vader vergezellen, als deze naar de rivier
gaat, om visch te vangen, een belangrijk bestanddeel van den maaltijd.
Dan dienen zij zich vroeg te oefenen in het jachtbedrijf, na den oorlog
de meest geliefkoosde uitspanning van den vrijen man. Zij moeten het
vlugge ros leeren berijden en den snelvlietenden stroom leeren over-
zwemmen. Maar vooral maakt het leeren hanteeren der wapenen een
hoofdbestanddeel uit van hunne opvoeding. Want de strijd gaat den
Germanen boven alles. Geen schooner dag voor den jongeUng dan die,
waarop hij tot man wordt verklaard. Zijn vader leidt hem dan de
volksvergadering binnen, waar de vorst of een ander oud eerwaardig
krijgsman hem het schild en de lans overreikt ten teeken, dat hij in
staat geacht wordt als man in de gelederen der mannen mede te
strijden. Besluit de volksvergadering tot den oorlog, dan heerscht er
vreugde onder de Germaansche mannen. In die volksvergadering heeft
ieder het recht zijne stem uit te brengen. De priesters, de vorst en de
oudsten verzamelen zich op eenen heuvel, de overige mannen legeren
zich daar omheen, allen van hunne wapenen voorzien. Als de priester
op verschillende wijzen onderzocht heeft, of de goden gunstig gestemd
zijn, neemt de vorst het woord en legt aan de verzamelde krijgers bloot,
waarom het noodig is, den strijd te aanvaarden. Wie bedenkingen heeft,
mag ze in 't midden brengen; maar de meerderheid is doorgaans gestemd
voor den krijg en de meerderheid beslist. De lijken van de helden, die
in den krijg gevallen zijn, worden verbrand. Dat gebeurt trouwens in
't algemeen met de dooden der Germanen. Daartoe wordt een brand-
stapel opgericht, waarop de lichamen door een enkel gewaad bedekt,
worden neergelegd. Doorgaans wordt het lievelingsros van den overledene
met hem verbrand; ja, het gebeurt soms — en dat wordt haar als eene
hooge eer aangerekend —, dat zijne weduwe hem in den dood wil
volgen. De asch en de beenderen worden verzameld in eene urn; de