Boekgegevens
Titel: Geschiedenis: een leesboek voor school en huis
Auteur: Duijl, C.-F. van
Uitgave: Groningen: J.B. Wolters, 1893
2e dr
Auteursrechten: Zie auteursrechten
Citeerinstructie: Bijzondere Collecties van de Universiteit van Amsterdam, UBM: Obr. 3530
URL: https://schoolmuseum.uba.uva.nl/bookid/LCSM_200556
Onderwerp: Geschiedenis: algemene wereldgeschiedenis; geschiedenis van grote gebiedsdelen, bevolkingsgroepen en beschavingsgebieden: algemeen
Trefwoord: Wereldgeschiedenis, Leermiddelen (vorm)
Bekijk als:      
Scan: Afbeeldinggrootte:
   Geschiedenis: een leesboek voor school en huis
Vorige scan Volgende scanScanned page
105
tegenwoordige stad omgeven. De verschillende verdiepingen zijn door
trappen verbonden. Hier en daar ontmoet men luchtgaten, die het licht
in de duistere gewelven doen doordringen. Over 't geheel zijn de gangen
smal en laag. Aan beide zijden zijn in de wanden graven uitgehouwen.
Op sommige punten verwijden de gangen zich tot kleine vertrekjes van
vierhoekigen of veelhoekigen vorm , waarvan de wanden met zuilen en
schilderwerk versierd zijn. De graven zeiven zijn langwerpig vierkant.
De openingen zijn gesloten door platen van marmer, terra-cotta of ook
wel door baksteenen. Ze liggen van het oosten naar het westen; want
bij de oude Christenen bestond het gebruik hunne dooden zoo te be-
graven, dat ze met het gelaat naar het oosten waren gekeerd. Ook de
grootere ruimten bevatten graven. Men houdt dat voor rustplaatsen
der martelaars, wier gedachtenis daar plechtig werd geëerd. De sluit-
steenen van de graven dragen in den regel opschriften. Deze vermelden
den naam van den overledene, zijnen ouderdom en zijnen sterfdag.
Naar die opschriften te oordeelen zouden de catacomben tot begraaf-
plaatsen gebruikt zijn eerst tegen het begin der tweede eeuw. Maar ze
hebben aan de eerste belijders van het Christendom zeer zeker ook nog
wel andere diensten bewezen. In oogenblikken van gevaar en van ver-
volging dienden ze niet zelden tot wijkplaats voor de ongelukkigen, die
zich aan de blikken hunner vijanden moesten onttrekken. Men leest
zelfs wel, dat Romeinsche keizers bevelen uitvaardigden, waarbij den
Christenen het bezoeken der catacomben verboden werd. En ge-
woonlijk kwam na zulk een bevel eene bloedige vervolging.
Behalve de opschriften, waarvan we spraken, zijn de graven bedekt
met spreuken en verschillende zinnebeeldige figuren, waaronder eene
duif, een visch, een schip, een anker, een pauw, een lam, een palm-
of een olijftak veelvuldig voorkomen. Verder ziet men er ook afbeel-
dingen van mannen en vrouwen in biddende houding; ook wel voor-
stellingen uit de Bijbelsche geschiedenis. In de catacomben heeft
men bovendien verschillende vazen en fleschjes gevonden, voorwerpen
van barnsteen vervaardigd, ringen, ja, bij graven van kinderen zelfs
kinderspeelgoed. Bovendien trof men op verschillende plaatsen lampen
aan van terra-cotta of metaal, die klaarblijkelijk konden worden opge-
hangen aan de zoldering van de gangen of de onderaardsche kapellen.