Boekgegevens
Titel: De uitspraak van het Engelsch met leesoefeningen: benevens vertaaloefeningen, behoorende bij "De hoofdzaken der Engelsche grammatica"
Auteur: Bruggencate, K. ten
Uitgave: Groningen: J.B. Wolters, 1896
4e, herz. dr
Auteursrechten: Zie auteursrechten
Citeerinstructie: Bijzondere Collecties van de Universiteit van Amsterdam, UBM: Obr. 2421
URL: https://schoolmuseum.uba.uva.nl/bookid/LCSM_200387
Onderwerp: Taal- en letterkunde naar afzonderlijke talen: Engelse taalkunde
Trefwoord: Engels, Uitspraak (taalkunde), Leermiddelen (vorm)
Bekijk als:      
Scan: Afbeeldinggrootte:
   De uitspraak van het Engelsch met leesoefeningen: benevens vertaaloefeningen, behoorende bij "De hoofdzaken der Engelsche grammatica"
Vorige scan Volgende scanScanned page
B. Medeklinkers,
Voorgesteld door: i Voorgesteld door:
1. De th van father dh i 5. De sh van ship (Fr. c^) S
2. De th van thing th 6. De z vnn azure (Fr. j) i
3. De g van gold g 7. De y van year j
4. De ng van lang ^ ' 8. De w van wine w
N.K. Behalve de in § 2 vermelde verdienen de volgende medeklinkers
nog de aandaclit: De Eng. j klinkt steeds als de g van gin; de I en de
n zijn veel dieper en voller dan de Nedeilandsche; de w aan het einde
der lettergreep heeft de waarde der u.
N.B. i. De th en de dh worden door de leerlingen voortgebracht,
'ZOO zij met de punt der tong tegen de boventanden gedrukt een s (de
scherpe th) of eene z (de zachte dh) uitspreken.
2. De invloed van eindconsonanten op den vóórgaanden klinker is dui-
<lelijk merkbaar vooral bij alph. o en w (of ü); deze worden voor scher-
pen eindconsonant iets korter aangehouden dan voor zachten eindconso-
nant: Yïiode en mote, feiid en mute, mood en root.
§4. DE UITSPRAAK DER r EN w, EN HUN INVLOED
OP DE KLINKERS.
A. De r.
1. De r heeft alléén haar klank behouden vóór een klinker:
red, merry. Vóór een medeklinker of aan het einde der woor-
den is in den regel weinig van de r overgebleven; zoo men
ze al uitspreekt, is ze eene soort vokaal geworden, die het
meest eene zeer zwakke korte a nabijkomt. Haar invloed
op den voorgaanden klinker is echter des te grooter, b.v.:
2. Iedere a-klank wordt a-klank voor r (behalve na eene w)^
en de r na dezen a-klank wordt volstrekt niet meer gehoord:
far en star klinken dus als Jd en sta.