Boekgegevens
Titel: Binnen en buiten.: Leesboek voor een afdeeling der middelste klasse
Auteur: [niet beschikbaar]
Uitgave: Nijmegen: P.J. Milborn, 1894 *
Neerbosch: Stoomdrukkerij der Weesinrichting
2e dr; 1e dr.: 1889
Auteursrechten: Zie auteursrechten
Citeerinstructie: Bijzondere Collecties van de Universiteit van Amsterdam, UBM: Obr. 1815
URL: https://schoolmuseum.uba.uva.nl/bookid/LCSM_200275
Onderwerp: Communicatiewetenschap: lezen
Trefwoord: Lezen, Leermiddelen (vorm)
* jaar van uitgave niet op de gebruikelijke wijze verkregen, mogelijk betreft het een schatting
Bekijk als:      
Scan: Afbeeldinggrootte:
   Binnen en buiten.: Leesboek voor een afdeeling der middelste klasse
Vorige scan Volgende scanScanned page
77
ik krijg toch altijd mijn belooning voor het roepen.
Hein roept heel netjes om. Dat wil zeggen, hij ziet
er altijd knap uit en hij schreeuwt niet, maar roept
heel verstaanbaar en duidelijk. Hij leest ook nooit wat.
Hij leert alles, wat hij om moet roepen, uit zijn hoofd
en vergeet toch nooit wat. En toch heeft hij dikwijls
wel drie of vier dingen achter elkander om te roepen.
Als Hein veel te doen heeft verdient hij ook nog al
geld, maar het is ook nog al eens slap. Daarom is
het gelukkig, dat hij nog een ambacht heeft. Als hij
er niet op uit moet om te roepen, zit hij schoenen te
lappen, en zingt er vroolijk bij, zoodat de geheele
buurt hooren kan, dat Hein thuis is.
Soms loopen er wel eens jongens met hem mee, die
zijn schel mogen dragen. Maar zij moeten niet probeeren
om er mee te schellen, dat moet Hein zelf doen. Hij
heeft er plezier van als zijn schel zoo blinkt en hij
draagt ze zoo zorgvuldig in zijn arm, of't een groote
schat is.
Hein kent haast alle menschen van de stad en hij
is vriendelijk voor iedereen. Een enkelen keer, als hij
verkouden is, of 't huis niet uit kan, laat hij een an-
der voor zich roepen, maar dat is zoo vreemd en zoo
ongezellig, dat iedereen dan zegt: ik hoop, dat Hein,
maar gauw weer beter is.