Boekgegevens
Titel: Binnen en buiten.: Leesboek voor een afdeeling der middelste klasse
Auteur: [niet beschikbaar]
Uitgave: Nijmegen: P.J. Milborn, 1894 *
Neerbosch: Stoomdrukkerij der Weesinrichting
2e dr; 1e dr.: 1889
Auteursrechten: Zie auteursrechten
Citeerinstructie: Bijzondere Collecties van de Universiteit van Amsterdam, UBM: Obr. 1815
URL: https://schoolmuseum.uba.uva.nl/bookid/LCSM_200275
Onderwerp: Communicatiewetenschap: lezen
Trefwoord: Lezen, Leermiddelen (vorm)
* jaar van uitgave niet op de gebruikelijke wijze verkregen, mogelijk betreft het een schatting
Bekijk als:      
Scan: Afbeeldinggrootte:
   Binnen en buiten.: Leesboek voor een afdeeling der middelste klasse
Vorige scan Volgende scanScanned page
67
Het is een treurig gezicht, als er iemand begraven
wordt. Op het kerkhof is een kuil gegraven en daar
wordt de doodkist voorzichtig in neergelaten. Dan wordt
er ook wel eens bij gezongen of gesproken. Maar als de
mensclien naar huis zijn, komt de doodgraver en werpt
den kuil vol met aarde.
Soms worden lijken ook in gemetselde graven gezet.
Dat heeten dan grafkelders. Die worden met een groo-
ten steen bedekt.
Op vele graven liggen steenen met namen en op-
schriften. Soms staan er ook wel kruisen of andere
gedenkteekenen op. Daardoor worden sommige kerk-
hoven zoo mooi, dat ze er uitzien, als prachtige tui-
nen. Daar gaan de menschen dan wel wandelen ook.
Ik vind dat eigenlijk niet aardig. Hoe eenvoudiger een
begraafplaats is, des te beter.
Op het kerkhof staat gewoonlijk ook een lijkenhuisje.
Dat is voor de lijken van menschen, die aan een besmet-
telijke ziekte gestorven zijn. Deze moeten daar dan be-
waard worden, tot zij begraven worden. In dit huisje is
meestal ook gelegenheid voor de doodgravers om hun
gereedschap te bergen. Daar staat dan de doodbaar,
daar zijn schoppen, spaden, harken, planken, balken
en touwen. Met de touwen worden de doodkisten zacht-
jes in de graven neergelaten en de balkjes worden
boven over het graf heengelegd, als de kist er boven
gezet moet worden.
Ik heb dat al zoo dikwijls gezien en toch vind ik het
altijd even akelig. Het is zoo treurig, als men iemand