Boekgegevens
Titel: Binnen en buiten.: Leesboek voor een afdeeling der middelste klasse
Auteur: [niet beschikbaar]
Uitgave: Nijmegen: P.J. Milborn, 1894 *
Neerbosch: Stoomdrukkerij der Weesinrichting
2e dr; 1e dr.: 1889
Auteursrechten: Zie auteursrechten
Citeerinstructie: Bijzondere Collecties van de Universiteit van Amsterdam, UBM: Obr. 1815
URL: https://schoolmuseum.uba.uva.nl/bookid/LCSM_200275
Onderwerp: Communicatiewetenschap: lezen
Trefwoord: Lezen, Leermiddelen (vorm)
* jaar van uitgave niet op de gebruikelijke wijze verkregen, mogelijk betreft het een schatting
Bekijk als:      
Scan: Afbeeldinggrootte:
   Binnen en buiten.: Leesboek voor een afdeeling der middelste klasse
Vorige scan Volgende scanScanned page
63
De schoenmaker heeft allerlei leer. Verlakt leer,
geitenleer, schapenleer, rood en blauw leer. Maar 't
meest gebruikt hij gewoon leer van de koeien. Gij
weet toch wel, dat het leer van de huid der dieren
bereid wordt?
Het dikste leer is voor de zolen. Daar moet de
■schoenmaker geducht op kloppen. Dan neemt hij een
grooten steen op zijn knieën en klopt daar het leer op
met zijn hamer. Dat is lang geen gemakkelijk werk.
Ik zou het hem niet graag nadoen.
Als de schoenmaker naaien wil, moet hij eerst gaat-
jes in het leer steken met zijn els, want naaien met
een gewone naald gaat niet. Vooraan zijn pikdraad
zit een varkensborstel, dien steekt hij door de gaatjes
en trekt dan den draad aan. Soms kan hij het ook wel
met een naaimachine, maar die is weer wat anders
dan een gewone.
De schoenmaker zijn vrouw helpt hem ook goed, met
binnenzooltjes te plakken, schoentjes om te boorden,
pantoffeltjes te naaien en zoo meer. Maar dat kan zij
natuurlijk den heelen dag niet doen, want zij moet
het huis ook schoon houden, voor 't eten zorgen en op
de kinderen passen. Maar zij werkt toch zooveel mee,
als zij maar kan.
Onze jongens verslijten wat schoenen! Dat is maar
gedurig: halve zolen en achterlappen! of, watdicht-
steken, aannaaien, of een lapje op te zetten. Dat kost
allemaal geld, anders kon de schoenmaker ook niet
leven. Maar moeder knort er wel eens over en dan