Boekgegevens
Titel: De arme Jakob: een leesboek voor de scholen.
Auteur: Anslijn, N.
Uitgave: Leyden: D. Noothoven van Goor, 1861
6e dr
Auteursrechten: Zie auteursrechten
Citeerinstructie: Bijzondere Collecties van de Universiteit van Amsterdam, UBM: Obr. 806
URL: https://schoolmuseum.uba.uva.nl/bookid/LCSM_200108
Onderwerp: Communicatiewetenschap: lezen
Trefwoord: Lezen, Leermiddelen (vorm), Kinderverhalen (teksten)
Bekijk als:      
Scan: Afbeeldinggrootte:
   De arme Jakob: een leesboek voor de scholen.
Vorige scan Volgende scanScanned page
de moeder zich met een stuk droog roggebrood ^ omdat dit — zoo
zij zeide — haar geliefdste kost was — en zoo bespaarde zij het
weinige tarwebrood voor hare kleine kinderen.
Hoe de kinderen te moede t/^aren — dit laai zich ligtelijk voor-
stellen. Aan een sober maal gewoon, en onbekend met al de
lekkernijen j die de overvloed oplevert ^ waren zij gezond en vrolijk^
terwijl zij geen denkbeeld konden hebben van den kommer, waar-
onder de ouders gebukt gingen. Jakob echter scheen al vroeg
eenig vermoeden te hebben tan de ongunstige omstandigheden zijner
ouders. Dikwijls vroeg hij, als zij zoo alleen aten, of vader en
moeder ook niet moesten eten. liet antwoord was dan: „ja wel,
lieve jongen! wij zullen straks eten, als gij naar school of riaar
bed zijt; eet nu maar — mder en moeder hebben nog geen tijd!"
Moest de vader des nachts tcerken , hetwelk dikwijls gebeurde,
om in de behoeften van den volgenden dag te kunnen voorzien , dan
had hei goede ki?id geene rust. Eiken oogenblik werd zijn slaap
afgebroken, en dan riep hij: h Vader! gaat gij nog niet naaf
hed ? het is al zoo laat — gij zult ziek worden: gij moet immers
ook slapen Slaap maar gerust, lieve kind zeide dan de
vader — „het werk moet af, en gij kunt mij toch niet helpen."
v Ja, kon ik dat— zeide het knaapje met een zucht — u dan
zou ik werken, en vader kon slapen"
Zulke edele gevoelens in dit kind waren voor het ouderlijk hart
een wezenlijlce troost; en wenige traan mn hunne drukkende om-
standigheden werd door de troostrijke herinnering tceggevaagd,
dat zij waarlijk rijk waren in hunne kinderen.
Zoodanij? waren nu de huiselijke omstandigheden
van de ouders van onzen Jacob. Zoo wnren zij
reeds kort na hun huwelijk , en zoo bleven zij bijna
onafgebroken lol het einde huns levens. Met alle
aangewende vlijt, konden deze nienschen zich niet
boven hunnen kommerlijken staat verhelFen ; meenden
zij eens een einde aan hun lijden te zien , dan stortten
onvoorziene rampen hen weder ter neder, en zij zagen
hunne blijde verwachting als in rook verdwijnen.
Jntusschen verloren zij den moed niet , en met het
oog op God, verdubbelden zij hunnen ijver.
Toen onze .T a k o b den ouderdom van negen jaren