Boekgegevens
Titel: De natuurverschijnselen,: een leesboek voor de jeugd.
Auteur: Anslijn, P.D.
Uitgave: Leyden: D. du Mortier en zoon, 1837
Auteursrechten: Zie auteursrechten
Citeerinstructie: Bijzondere Collecties van de Universiteit van Amsterdam, UBM: Obr. 862
URL: https://schoolmuseum.uba.uva.nl/bookid/LCSM_200101
Onderwerp: Aardwetenschappen: meteorologie: algemeen
Trefwoord: Meteorologie, Leermiddelen (vorm)
Bekijk als:      
Scan: Afbeeldinggrootte:
   De natuurverschijnselen,: een leesboek voor de jeugd.
Vorige scan Volgende scanScanned page
( 30 ) '
dc vlam eencr flambouw evenaren of overtreffen.
Dit laatste heeft vooral plaats in Bologna^ Spanje ^
en Aeihiopie,
Waarschijnlijk zijn deze dwaallichtjes niets an-
ders dan brandbare luchtsoorten, die door vcree-
niging van andere luchtsoorten van zelf ontvlam-
men , en vervolgens weder uitdooven, welke lucht-
soorten juist op die plaatsen, welke wij genoemd
hebben, het meest ontwikkelen.
Deze lichtjes waren voorheen, toén men geene
natuurlijke oorzaak voor dezelve kende, algemee-
ne voorwerpen van het bijgeloof: men hield de-
zelve voor geesten van afgestorvenen, voor booze
geesten, die den mensch van den weg afleidden,
en naar moerassen voerden, enz. en dit laatste
scheen inderdaad eenigen grond te hebben, want
menig mensch, die o) eenigen afstand zulk een
licht zag, waande, dat hij daar een herberg of
ander bewoond huis zoude aantreffen, waar hij
zijnen intrek konde nemen, en rigtte daarheen
zijne schreden, doch weldra vond hij zich bitter
te leur gesteld , daar hij niet zelden in een moe-
ras kwam, dat hem het verder gaan" verbood.
Ook wil men, dat deze lichtjes voortgaan wanneer
men dezelve vervolgt, én dat zij hem volgen, die
zich van hen verwijderd, en dit kan zeer w^el
plaats hebben, daar zij, zeer licht zijnde, door
den luchtstroom voortgedreven of t(?rug geleid wor-
den, naarmate men door zijne beweging eene an-
dere rigting aan den luchtstroom ^eeft. — Er zijn
er evenwel, die meencn, dat het dwalen dier
lichtjes slechts schijnbaar is, en dat het niet an-
ders is dan een gedurig verdwijnen en weder ont-
staan van anderen. ïntusschen hebben deze vlam-
metjes, aan deze werkelijke of schijnbare beweging,
hunnen naam vaa dwaal« of hiplichtjes te dan-
ken. LICH-