Boekgegevens
Titel: Korte verhalen en merkwaardige bijzonderheden uit het leven van groote mannen
Auteur: Arrenberg, R.
Uitgave: Leiden: Noothoven van Goor, 1876 *
Auteursrechten: Zie auteursrechten
Citeerinstructie: Bijzondere Collecties van de Universiteit van Amsterdam, UBM: Obr. 926
URL: https://schoolmuseum.uba.uva.nl/bookid/LCSM_200078
Onderwerp: Geschiedenis: geschiedenis van Europa
Trefwoord: Bekende mensen, Geschiedenis (vorm), Kinderverhalen (teksten)
* jaar van uitgave niet op de gebruikelijke wijze verkregen, mogelijk betreft het een schatting
Bekijk als:      
Scan: Afbeeldinggrootte:
   Korte verhalen en merkwaardige bijzonderheden uit het leven van groote mannen
Vorige scan Volgende scanScanned page
ZONDERLINGE LEERREDE VAN EEN PREDIKANT.
kon leven. »Wel," hernam hg, >mgne vrouw Rebekka
is eene uitmuntende, bekwame huishoudster, daar wij
twee koeien bezitten, hebben wij melk genoeg voor
ons huisgezin, en van het overige maakt zij kaas zoo-
dat ik mijne twintig pond kan besteden aan kleederen
ea aan de opvoeding mijner kinderen, waaraan ik zoo-
veel ten koste leg als mij mogelijk is; alsdan staalde
wereld voor hen open en moeten zij zeiven een goed
heenkomen zoeken." De hertog was getrotlen over de
weltevredenheid en het huiselijk geluk van dezen armen,
maar braven predikant en nadat hij aan diens huis-
vrouw een geschenk had gegeven, beloofde hij deu pre-
dikant, dat hij voor hem iets meer zoude doen, waar-
naar hij zich aan boord begat.
Jozef leefde na het vertrek des hertogs een tijdlang
in de hoop, dat er iets ten zijnen voordeele zoude
gebeuren; doch nadat hij lang tevergeefs daarop ge-
wacht had, nam hij het besluit naar Dublin te gaan,
en te beproeven wat hij, ter bevordering van de aan
hem gedane belofte, kon uitwerken. Hij hoopte zich
namelijk daar de gelegenheid te verschaflen, om voor
den onderkoning te preken, en alsdan eene leerrede
te houden, waardoor hij den hertog aan zijne belofte
kon herinneren, hetgeen hij beter oordeelde, dan dat
hij hem zulks door een onbescheiden verzoek in de ge-
dachten bracht.
Te Dublin gekomen, begaf hij zich naar den oudsten
predikant en verzocht, dat hij den eerstvolgend^ii Zon-
dagmorgen de beurt in de hoofdkerk mocht waarnemen.
Deze predikant die hem niet kende en zelts nooit van
hem gehoord had, was zeer bevreemd over uit verzoek;