Boekgegevens
Titel: Zaadkorrels: vertellingen ten dienste van de zedelijke opvoeding der leerlingen van 6 tot 8 jaar
Auteur: Ankum, L. van
Uitgave: Groningen: P. Noordhoff, 1897
Auteursrechten: Zie auteursrechten
Citeerinstructie: Bijzondere Collecties van de Universiteit van Amsterdam, UBM: NO 08-237
URL: https://schoolmuseum.uba.uva.nl/bookid/LCSM_200070
Onderwerp: Pedagogiek: ethische vorming (pedagogiek)
Trefwoord: Deugden, Kinderverhalen (teksten)
Bekijk als:      
Scan: Afbeeldinggrootte:
   Zaadkorrels: vertellingen ten dienste van de zedelijke opvoeding der leerlingen van 6 tot 8 jaar
Vorige scan Volgende scanScanned page
i6
9. Het hennetje en het haantje.
^aar waren eens een hennetje en een haantje. Het
' hennetje had wachten geleerd, maar het haantje niet.
Eens kwamen ze in een tuin, waarin eene menigte aal-
bessenstruiken stonden. Maar de aalbessen waren nog
niet rijp: ze hadden nog eene groene kleur. En als ze
rijp zijn, zijn ze mooi rood.
Het hennetje zei: »Laten we er nog niet van pikken.
Laten we wachten, tot ze rijp zijn. Dan kunnen we er
lekkertjes van smullen."
Het haantje hoorde daar niet naar, maar begon dade-
lijk in de groene aalbessen te pikken. Het pikte maar
al door, tot het verzadigd was en toen — nu, dat kunt
ge wel denken. Toen kreeg het erg pijn in den buik
van al die groene aalbessen. Het schreeuwde het uit van
pijn en moest wel een dag of drie in een hoekje van het
hoenderhok blijven zitten. Toen eerst werd het weer wat
beter en lustte het weer wat eten.
Op een anderen keer — dat was op een heeten zomer-
dag — waren het hennetje en het haantje naar het veld
gewandeld en van die wandeling waren ze zeer heet ge-
worden.
Toen ze nu bij eene waterplas kwamen, en het haantje
maar weer dadelijk van het water wilde drinken, zei het
hennetje: »Laten we nog een poosje wachten, tot we wat
bekoeld zijn. Anders worden we ziek."