Boekgegevens
Titel: Leiddraad bij het onderwijs in de kennis der levenlooze natuur
Auteur: Arendt, R.; Bellaar Spruyt, Cornelis
Uitgave: Groningen: Wolters, 1889
2e [gew.] dr; 1e dr.: Arnhem, 1870-1872. - 3 dl. in 1 bd
Auteursrechten: Zie auteursrechten
Citeerinstructie: Bijzondere Collecties van de Universiteit van Amsterdam, UBM: Obr. 960
URL: https://schoolmuseum.uba.uva.nl/bookid/LCSM_200059
Onderwerp: Natuurkunde: natuurkunde: algemeen
Trefwoord: Natuurkunde, Leermiddelen (vorm)
Bekijk als:      
Scan: Afbeeldinggrootte:
   Leiddraad bij het onderwijs in de kennis der levenlooze natuur
Vorige scan Volgende scanScanned page
23
matige warmte gedroogd (in de zon bijv.). Het vormt een zacht,
blauw ijoeder. Dit poeder verhit men voorzichtig in een reageer-
buisje; het gaat daarbij in een zwart poeder over.
i8. IJZERVITRIOOL.
Ijzervitriool bestaat uit lichtgroene kristallen van eenen zuren,
samentrekkenden, metaalachtigen smaak. Gewoonlijk zijn deze kris-
tallen aan de oppervlakte met een geelbruin poeder overdekt. Het
is vergiftig.
60"" Proef. Eenige kristallen van zuiver ijzervitriool worden tot
een fijn poeder gestooten en in warm gedistilleerd water opgelost.
Om sporen van het geelbruine poeder, die in de vloeistof zweven,
te doen verdwijnen, brengt men in het bekerglas, waarin het water
verwarmd wordt, vooraf wat ijzerdraad en een paar droppels zwavel-
zuur (zie blz. 80). Met een gedeelte van deze oi)lossing vult men
een fleschje geheel aan en sluit het met eene kurk. Het overige van
de oplossing laat men in eene open schaal in de lucht staan.
De oplossing, die in het gesloten fleschje bewaard wordt, blijft
voortdurend helder; de oplossing in de open schaal bedekt zich na
verloop van eenige dagen met een bruingeel poeder, dat langzamer-
hand naar den bodem zinkt. (Ook de kristallen van ijvervitriool
bedekken zich bij een langdurig verblijf in de lucht met een derge-
lijk poeder, zooals men kan laten zien, wanneer men een paar
kristallen in een open schaaltje laat liggen; eindelijk veranderen zij
zelfs geheel in dat bruine poeder.) Uit de 60»*® Proef blijkt, dat
het gele poeder in water onoplosbaar is; dus is het geen ijzervitriool,
zoo als ook reeds aan de kleur was te bemerken.
Ijzervitriool, dat 7net lucht in aanraking is, verandert in een
geel, onoplosbaar poeder.
Dit i^oeder wordt in sommige fabrieken in groote hoeveelheid
verkregen en onder den naam van oker als eene verfstof gebruikt.
De meeste soorten van oker bestaan echter niet uit dit gele poeder.
ÖjBte Proef. Eenige doorschijnende kristallen van ijzervitriool
worden fijngestooten en in een reageerbuisje van Boheemsch glas
voorzichtig verhit. Er ontwijkt waterdamp en er blijft een grauwwit
poeder over {watervrij ijzervitriool).