Boekgegevens
Titel: Leiddraad bij het onderwijs in de kennis der levenlooze natuur
Auteur: Arendt, R.; Bellaar Spruyt, Cornelis
Uitgave: Groningen: Wolters, 1889
2e [gew.] dr; 1e dr.: Arnhem, 1870-1872. - 3 dl. in 1 bd
Auteursrechten: Zie auteursrechten
Citeerinstructie: Bijzondere Collecties van de Universiteit van Amsterdam, UBM: Obr. 960
URL: https://schoolmuseum.uba.uva.nl/bookid/LCSM_200059
Onderwerp: Natuurkunde: natuurkunde: algemeen
Trefwoord: Natuurkunde, Leermiddelen (vorm)
Bekijk als:      
Scan: Afbeeldinggrootte:
   Leiddraad bij het onderwijs in de kennis der levenlooze natuur
Vorige scan Volgende scanScanned page
19
worden alleen de kleuren vernietigd; vandaar het gebruik van de
chloorkalk als middel om te bleeken.
i6. AJ.UIN.
De aluin wordt in fabrieken bereid. Men koopt de aluin als
grootere of kleinere kristallen; de eerste vindt men soms tot schoone
groepen vereenigd. De smaak is eerst eenigszins zuur, daarna samen-
trekkend.
Proef In eenen halven liter regenwater lost men in de
warmte ongeveer 150 gram poeder van aluin op. Men brengt de warme
oplossing in een bekerglas en hangt een paar draadjes in de oplos-
sing op zoodanige wijze, dat zij de wanden van het glas niet aan-
raken.
Als de oplossing geheel bekoeld is, heeft zich een gedeelte van
de aluin als kristallen op den bodem afgezet; ook op de draden
hebben zich eenige kristallen gevormd.
498'« Proef. Men neemt voorzichtig de kleinere en minder regel-
matige kristallen van de draden af
en laat het grootste, dat gewoonlijk
ook het regelmatigste is, daaraan
zitten; dan hangt men de draden
weder in eene aluinoplossing, die
in de koude verzadigd is. (Men
kan daarvoor de oplossing gebrui-
ken, waaruit de kristallen zijn af-
Fig. 5. gezet). Men bedekt het bekerglas,
dat de oplossing en de draden bevat, met een papier en laat het
rustig staan.
Het kleine kristal wordt langzamerhand grooter. De regelmatige
vorm blijft voortdurend dezelfde.
Wanneer zich vele aluinkristallen tegelijkertijd afzetten, zooals ojj
den bodem van het bekerglas bij de 48"*^ Proef, dan verhinderen
zij elkander om hunnen regelmatigen vorm aan te nemen, en er
ontstaat eene verzameling van vele onvolkomene kristallen, eene kris-
tallijne massa. (Zie i, blz. 2 en 13, blz. 14.)
2*