Boekgegevens
Titel: Leiddraad bij het onderwijs in de kennis der levenlooze natuur
Auteur: Arendt, R.; Bellaar Spruyt, Cornelis
Uitgave: Groningen: Wolters, 1889
2e [gew.] dr; 1e dr.: Arnhem, 1870-1872. - 3 dl. in 1 bd
Auteursrechten: Zie auteursrechten
Citeerinstructie: Bijzondere Collecties van de Universiteit van Amsterdam, UBM: Obr. 960
URL: https://schoolmuseum.uba.uva.nl/bookid/LCSM_200059
Onderwerp: Natuurkunde: natuurkunde: algemeen
Trefwoord: Natuurkunde, Leermiddelen (vorm)
Bekijk als:      
Scan: Afbeeldinggrootte:
   Leiddraad bij het onderwijs in de kennis der levenlooze natuur
Vorige scan Volgende scanScanned page
116
58. KWIK.
Kwik is het eenige vloeibare metaal. Het kleeft niet aan glas;
een droppel kwik, op glas gegoten, spreidt zich niet uit, maar blijft
zijnen vorm bijna onveranderd behouden. Dompelt men een glazen
staafje in kwik, dan blijft er bij het uithalen in het geheel geen
kwik aan het staafje hangen. Een stuk ijzer en een glazen knikker
drijven op kwik, evenals kurk en hout op water drijven. Bij ver-
warming begint het kwik te koken en geeft dampen, die zeer ver-
giftig zijn; het kookpunt ligt bij 350'; bij zeer sterke afkoeling be-
vriest het. In aanraking met lucht wordt het kwik niet veranderd,
en ook bij verwarming in de lucht verandert het slechts zeer
langzaam.
226»to Proef. Men brengt in een droog reageerbuisje een stukje
bladtin met kwik in aanraking.
Het tin lost zeer gemakkelijk in kwik op. Evenzoo kan kwik de
meeste andere metalen oplossen; ijzer en platina maken eene uitzon-
dering. Zulke mengsels van metalen en kwik heeten amalgama's.
Het meest bekende amalgama is het tin-amalgama of de foelie, dat
als belegsel van spiegels gebruikt wordt.
227»*® Proef. Men verwarmt in drie reageerbuisjes kwik in aan-
raking met a verdund zwavelzuur, b verdund zoutzuur, c verdund
salpeterzuur.
Kwik wordt bij verwarming met verdund zwavelzuur en met
verdimd zontzuur niet veranderd; met salpeterzuur geeft het ee7ie
heldere oplossing, terwijl er bruine dampen 07itwijken. Uit die
heldere oplossing zette7i zich bij afkoeli7ig witte kristallen af, die
gewoonlijk hier e7i daar gele plekke7i vertoo/ien e7i salpeterzuur
kwik ge7ioemd worde7i.
Hoe zal men uit dit kwikzout het kwik weder afscheiden ? Men doet
dit door middel van koper. Op het koper zet zich het kwik als een
grauw laagje af, dat echter bij wrijving met een stukje hout of kurk
weldra metaalglans vertoont. De kleurlooze oplossing wordt blauw.
Zal nu eene koperoplossing, met kwik geschud, koper afzetten?
. Men laat zien, dat dit niet plaats heeft.