Boekgegevens
Titel: Leiddraad bij het onderwijs in de kennis der levenlooze natuur
Auteur: Arendt, R.; Bellaar Spruyt, Cornelis
Uitgave: Groningen: Wolters, 1889
2e [gew.] dr; 1e dr.: Arnhem, 1870-1872. - 3 dl. in 1 bd
Auteursrechten: Zie auteursrechten
Citeerinstructie: Bijzondere Collecties van de Universiteit van Amsterdam, UBM: Obr. 960
URL: https://schoolmuseum.uba.uva.nl/bookid/LCSM_200059
Onderwerp: Natuurkunde: natuurkunde: algemeen
Trefwoord: Natuurkunde, Leermiddelen (vorm)
Bekijk als:      
Scan: Afbeeldinggrootte:
   Leiddraad bij het onderwijs in de kennis der levenlooze natuur
Vorige scan Volgende scanScanned page
115
ijzer zich afzetten of niet? Men overtuigt zich door de proef, dat
zulks niet geschiedt.
57- tin.
Het tin is een wit metaal, dat door polijsten eenen hoogen glans
kan verkrijgen. Het laat zich tot zeer dunne platen uitslaan (bladtin).
Het behoudt in vochtige lucht zijnen glans veel langer dan een der
vroeger genoemde metalen. Daarom kan men ijzer voor roesten be-
waren door het met een laagje tin te bedekken. Dergelijk vertind
ijzer wordt blik genoemd en algemeen gebruikt.
2238*0 Proef Men verhit in een plat, dun ijzeren schaaltje een
stuk tin in de vlam der Berzelius-lamp.
Het tin smelt nog spoediger dan het lood (reeds bij 230°) en be-
dekt zich daarna met een huidje, dat achtereenvolgens verschillende
kleuren vertoont en eindelijk grauw wordt. Zoo dikwijls men dit
huidje verwijdert, vormt zich een nieuw. De grauwe stof, waarin tin
bij verhitting in de lucht verandert, wordt tinasch genoemd.
Tin gaat bij verhitting in de lucht in tinasch over.
224»'« Proef Men brengt in drie reageerbuisjes kleine stukjes tin
in aanraking met a verdund zwavelzuur, b verdund zoutzuur, c ver-
dund salpeterzuur, en verwarmt de buisjes.
Titi wordt bij verwarming met verdund zwavelzuur en met ver-
dund zoutzuur niet veranderd; met salpeterzuur geeft het een wit,
onoplosbaar poeder, terwijl er bruine dampen ontwijken.
225ste Proef In een reageerbuisje verhit men kleine stukjes tin
met sterk zoutzuur. Bij koking wordt het tin opgelost, terwijl zich
waterstof ontwikkelt. Het zoutzuur gaat over in eene kleurlooze
vloeistof, die eene moeilijk kristalliseerende stof, het chloortin,
bevat.
Tin met sterk zoutzuur gekookt geeft chloortin en waterstof.
Hoe zal men uit het chloortin het tin weder afscheiden? Men laat
zien, hoe dit gemakkelijk geschieden kan.