Boekgegevens
Titel: Leiddraad bij het onderwijs in de kennis der levenlooze natuur
Auteur: Arendt, R.; Bellaar Spruyt, Cornelis
Uitgave: Groningen: Wolters, 1889
2e [gew.] dr; 1e dr.: Arnhem, 1870-1872. - 3 dl. in 1 bd
Auteursrechten: Zie auteursrechten
Citeerinstructie: Bijzondere Collecties van de Universiteit van Amsterdam, UBM: Obr. 960
URL: https://schoolmuseum.uba.uva.nl/bookid/LCSM_200059
Onderwerp: Natuurkunde: natuurkunde: algemeen
Trefwoord: Natuurkunde, Leermiddelen (vorm)
Bekijk als:      
Scan: Afbeeldinggrootte:
   Leiddraad bij het onderwijs in de kennis der levenlooze natuur
Vorige scan Volgende scanScanned page
stijgt het ei weldra naar de oppervlakte en komt boven drijven;
laat men daarna het ei drijven op een klein gedeelte van de verza-
digde zoutoplossing en voegt men daarbij eene genoegzame hoeveel-
heid water, dan zinkt het ei eindelijk naar beneden. Waarom?
^dc Proef. In een porseleinen schaaltje verwarmt men voorzichtig
een gedeelte van de verzadigde oplossing (loo cubieke centimeters
bijv.). Daartoe bevestigt men in eenen der ringen van eenen filtreer-
standaard een stuk metaalgas en plaatst het schaaltje op het gaas en
de spirituslamp daaronder.
Bij de verwarming ontwijkt het water in dampvorm; van daar
de uitdrukking uitdampen. In het schaaltje blijft na eenigen tijd
niets anders over dan eene witte vaste stof, uit eene menigte saam-
gekleefde korreltjes bestaande.
Deze witte stof is hetzelfde zout, dat men bij de eerste proef in
het water heeft ojjgelost. Men bemerkt dit bijv. door den smaak.
Korreltjes met scherpe kanten en platte vlakken, zooals de
deeltjes van het grofzout en van het zout, dat bij de uitdamping
verkregen is, noemt men krislalleti. Eene stof, die uit de vereeni-
ging van vele kleine kristallen bestaat, noemt men eene kristallijne
stof. Kristallen kunnen verkregen worden door het uitdampen van
eene oplossing.
Siie Proef. Men zet een plat bord met een gedeelte van de ver-
zadigde oplossing gedurende eenige dagen op eene warme plaats,
waar geen stof valt (des winters bij de kachel, des zomers in
de zon).
Xa eenige dagen vindt men op het bord niets anders dan eene
droge kristallijne stof; het water moet dus ontweken zijn. Waar kan
het gebleven zijn? Ijingzame verdamping.
Zijn u ook andere voorbeelden bekend van langzame verdamping ?
Opdrogen van natte straten, natte vloeren, doeken, enz., zoowel
des zomers als des winters.
De grootste zoutkristallen vindt men onder de kristallen op het
bord, die bij eene langzame verdamping ontstaan zijn. Door eene
langzame verdamping krijgt men grooter kristallen dan door
eene snelle verdampiiig.