Boekgegevens
Titel: Eerste(-tweede) vijftigtal leerzame verhalen ontleend uit de Nederlandsche spreekwoorden
Auteur: Guikema, H.
Uitgave: Groningen: A.L. Scholtens, 1842-1843
Auteursrechten: Zie auteursrechten
Citeerinstructie: Bijzondere Collecties van de Universiteit van Amsterdam, UBM: PK 71-413
URL: https://schoolmuseum.uba.uva.nl/bookid/LCSM_200043
Onderwerp: Taal- en letterkunde naar afzonderlijke talen: Nederlandse taalkunde
Trefwoord: Spreekwoorden, Leermiddelen (vorm), Kinderverhalen (teksten)
Bekijk als:      
Scan: Afbeeldinggrootte:
   Eerste(-tweede) vijftigtal leerzame verhalen ontleend uit de Nederlandsche spreekwoorden
Vorige scan Volgende scanScanned page
( 37 )
XX.
MEN VINDT GEENE ROOS ZONDER DOORNEN.
Nikolaas wandelde eens met z^nen vader langs
een kreupelbosch, waaruit een wilde rozenstruik
z^nen kruin verhief, die met een aantal welrie~
kende en schoonkleurige roosjes prykte. Door derh
aangenamen geur en de eenvoudige schoonheid
dezer lieve bloempjes uitgelokt, deed Nikolaas
dadelgk eene poging, om eenige van dezelve te
hemagtigen; doch het onkundige knaapje was nog
onbekend met de scherpe wapenen , die de Schep-
per aan het edele roosje, ter bescherming harer
onschuld en tegen aanvallen op hare bekoorlpke
schoonheid, schijnt gegeven te hebben ; want naau-
welijks had hij zjne hand uitgestrekt, of meteenen
luiden schreeuw trok hij dezelve ook weder terug ^
zonder een enkele roos meester geworden te zijn.
t IVat deert u toch?" vroeg zgn vader. X) Ach "
antwoordde Nikolaas , a een aantal scherpe punten
staken mij in de hand, zoodat het bloed er reeds
bj neder loopt." y)Ja, m^n zoon!" hernam de
vader , 1) men vindt geene roos zonder doornen."
De vader nam nu zeer voorzigtig een takje bij de
blaadjes , plukte er eenige lieve roosjes af en gaf
die aan Nikolaas, waardoor deze z^nep^n weldra
scheen te vergeten.
Na dat zij een weinig verder gewandeld waren ^
werden zij overvallen door eene zware regenvlaag,
waardoor zij beiden nagenoeg doornat werden en
het drooge wandelpad morsig geworden was.
Nikolaas wilde hierover klaagtoonen aanheffen;
doch zijn vader viel hem schielgk in de rede en
zeide : )) Mor niet , mgn zoon! deze regen is het