Boekgegevens
Titel: Grondbeginselen der natuurkunde, door de eenvoudigste proeven toegelicht
Serie: Van Druten & Bleekers goedkope bibliotheek voor alle standen, of verzameling van nuttige werken over allerlei vakken van wetenschap door de beste der hedendaagse schrijvers, [1e afd., serie 1], dl. 12-14
Auteur: Crüger, F.E.J.; Logeman, W.M.
Uitgave: Sneek: Van Druten & Bleeker, 1856-1858
Auteursrechten: Zie auteursrechten
Citeerinstructie: Bijzondere Collecties van de Universiteit van Amsterdam, UBM: NOK 09-61
URL: https://schoolmuseum.uba.uva.nl/bookid/LCSM_200029
Onderwerp: Natuurkunde: natuurkunde: algemeen, Natuurkunde: meetmethoden, meettechnieken en instrumentatie van de natuurkunde
Trefwoord: Natuurkunde, Experimentele natuurkunde, Leermiddelen (vorm)
Bekijk als:      
Scan: Afbeeldinggrootte:
   Grondbeginselen der natuurkunde, door de eenvoudigste proeven toegelicht
Vorige scan Volgende scanScanned page
506
boorde dunne plaats van den vloer verborgen zijn en zoo het
kunststuk van het onzigtbare meisje voortbrengen, dat
duidelijk spreekt, zonder gezien te worden.
Spreek- De spreektrompet of scheepsroeper,
trompet. Proef Op eene vensterbank legge men over elkander drie
of vier blaadjes papier en daarop een zakhorologie, en on-
derzoeke tot op welken afstand op gelijke hoogte met het horo-
logie het tikken daarvan nog te hooren is. Daarop draaije men
van een vel glad papier een groot peperhuis of kegelvormige
buis, wier naauwste einde zamengeknepen wordt, tenvijl het
wijde einde open blijft. Het horologie wordt er zoo ver ingeseho-
W. ven, dat het digt bij het naauwe einde ligt, en de buis met het
horologie op de vensterbank gelegd. Het opene einde der buis
is naar het inwendige der kamer gerigt. In horizontale lijn met
haar wordt het horologie thans veel verder gehoord. De geluids-
golven worden door de wanden der buis zoo terug gekaatst,
dat zij buiten haar alle in eene en de zelfde rigting verder gaan.
De spreektrompet is eene kegelvormige buis, wier
naauwste einde de van
265. jjgjj jjjQj,^ komende ge-
luidsgolven moet op-
nemen en van een
mondstuk voorzien is.
Gewoonlijk maakt men
de spreektrompet van
1 tot 3 ellen lang, van
gevernist bordpapier, blik of zink. Zij heeft ten doel om de
geluidsgolven op haren langen weg door de vrije lucht bijeen
te houden, opdat daarin gesprokene woorden op tamelijke
afstanden verstaan worden. Wegens hare kegelvormige gedaante
ontvangen de geluidsgolven, die tegen de inwendige wanden
der buis aankomen, nadat zij meermalen terug geworpen zijn,
bijna alle eene en de zelfde rigting; zij treden bijna evenwijdig