Boekgegevens
Titel: Kort-begrip der kerkelijke geschiedenis, van de Hemelvaart van Onzen Heer Jezus Christus, tot de wederkomst van paus Pius VII te Rome, in het jaar 1814
Auteur: Lhomond, Charles Francois; Maaseland, Adrianus van
Uitgave: 's Bosch: J.J. Arkesteyn, 1825
2e dr; 1e uitg.: 1822-1823
Opmerking: Vert. van: Histoire abrégée de l'église. - 1787
Dl. 2 o.d.t.: Kort begrip der kerkelijke geschiedenis, van de Hemelvaart van Onzen Heer Jezus Christus, tot de wederkomst van paus Pius VII te Rome, in het jaar 1814
Auteursrechten: Zie auteursrechten
Citeerinstructie: Bijzondere Collecties van de Universiteit van Amsterdam, UBM: NOK 09-665
URL: https://schoolmuseum.uba.uva.nl/bookid/LCSM_200017
Onderwerp: Theologie, godsdienstwetenschappen: kerk- en dogmengeschiedenis: algemeen
Trefwoord: Kerk, Geschiedenis (vorm)
Bekijk als:      
Scan: Afbeeldinggrootte:
   Kort-begrip der kerkelijke geschiedenis, van de Hemelvaart van Onzen Heer Jezus Christus, tot de wederkomst van paus Pius VII te Rome, in het jaar 1814
Vorige scan Volgende scanScanned page
( 6o )
hoorzaamt. De wellusten, waaraan gg u ter eere van
uwe goden overgeeft vleijen wel is waar de zinnen , maar
zg dooden de ziel. Wij bestrijden het ligchaam, maar
het is om de ziel te doen leven, en haar haar gebied
Ie doen behouden. Wat u aangaat, nadat gij, als de
beesten, getracht hebt, uwe lusten op te volgen, vindt
gg niet dan eenen droevigen dood, in plaats, dat wij,
als gij ons om het leven brengt, een eeuwig leven in-
gaan." De regter, om dit antwoord vergramd, liet hem
met vuisten \oor den mond slaan, vervolgens op de pijn-
bank leggen, twee beulen kwamen hem van beide kan-
ten met ijzeren nagels zgne zgde openscheuren; maar
"de wreedheid van den regter was na den zin van het
woedende volk te langzaam, zg eisch.ten met een woest
geschreeuw, dat men den H. Martelaar aan hen zoude
overgeven, om hem in stukken te scheuren. De presi-
dent, vreezende, dat men den eerbied, dien men aan
zgne waardigheid verschuldigd was, zoude verliezen, gaf
bevel om hem te onthoofden. Na verloop van eenen dag,
liet de president, die aan zgne en des volks woede wil-
de voldoen door de pijnen, die hij Alexandeh dacht
aan te doen, hem voor zijne vierschaar brengen; en
sprak hem aldus aan : a Gij kunt nog uw voordeel doen
met het voorbeeld der anderen: wg hebben eene zoo
groote slagting onder de Christenen aangeregt; dat ik
geloof, dat gij de eenigste zijt, die nog overig blijft."
Alexander antwoordde: m Ik bedank God , dat gij mg
de zegepralen der Martelaren voorhoudende, mij door
hun voorbeeld aanmoedigt: wat het overige betreft; gij
bedriegt u in uwe meening; de Christen naam kan niet
vernietigd worden. Ik ben een Christen, en ik zal het
altijd blijven." De president liet hem op de pgn-
bank uitrekken, met de beenen zeer wijd van elkan-
»'er, en door drie beulen, die zich beurtelings aflosten,
slaan. Gedurende deze folteriug bad de H. Martelaar
vurig om den bgstand des Hemels, en hij verkreeg er
zoo veel sterkte door, dat de beulen eerder moede wer-
den van te slaan, dan hij moede werd om Ie lüden.