Boekgegevens
Titel: Kort-begrip der kerkelijke geschiedenis, van de Hemelvaart van Onzen Heer Jezus Christus, tot de wederkomst van paus Pius VII te Rome, in het jaar 1814
Auteur: Lhomond, Charles Francois; Maaseland, Adrianus van
Uitgave: 's Bosch: J.J. Arkesteyn, 1825
2e dr; 1e uitg.: 1822-1823
Opmerking: Vert. van: Histoire abrégée de l'église. - 1787
Dl. 2 o.d.t.: Kort begrip der kerkelijke geschiedenis, van de Hemelvaart van Onzen Heer Jezus Christus, tot de wederkomst van paus Pius VII te Rome, in het jaar 1814
Auteursrechten: Zie auteursrechten
Citeerinstructie: Bijzondere Collecties van de Universiteit van Amsterdam, UBM: NOK 09-665
URL: https://schoolmuseum.uba.uva.nl/bookid/LCSM_200017
Onderwerp: Theologie, godsdienstwetenschappen: kerk- en dogmengeschiedenis: algemeen
Trefwoord: Kerk, Geschiedenis (vorm)
Bekijk als:      
Scan: Afbeeldinggrootte:
   Kort-begrip der kerkelijke geschiedenis, van de Hemelvaart van Onzen Heer Jezus Christus, tot de wederkomst van paus Pius VII te Rome, in het jaar 1814
Vorige scan Volgende scanScanned page
( 63 ) \
lingen hunne eerste kerk, gesticht ter eere van den H,
floMANüs, in de stad Toulouse, en men zag onder de
inwoners van die stad eenen godvruchtigen nagver , om
tot hunne opregting mede te werken. Üeze naijver ver-
spreidde zich weldra door het geheele gewest, en men
beijverde zich, om huizen van die Orde te stichten te
MontpelUer, te Bayonne, te Lion, en in sommige an-
dere steden. De roem, dien deze nieuwe Kloosterlingen,
bekend onder den naam van Predikkeeren, hadden,
deed mannen van de uitstekendste verdiensten tot hunne
Orde overgaan. Toen zond de H. Patriarch velen zgner
leerlingen naar verscheidene landen om er boetvaardig-
heid te prediken , en om het zuivere Geloof tegen de
ketters te verdedigen: er kwamen er zeven te Pargs,
aan wie de Universiteit, en een godvruchtig Hoogleeraar,
Joannes genaamd. Deken van den H. Quintinos, het
gebouw van den H. Jacobus gaven, waarvan zij den
naam van Jacobgnen gekregen hebben. Deze kleine ge-
meente nam zoo toe, dat de H. Dominicus, toen hg
er in het jaar 1219 kwam, er dertig Kloosterlingen
vond. De H. Stichter zag met eene aandoenlgke ver-
troosting, dat het werk Gods eene goeden voortgang
maakte; hij bad zonder ophouden voor de bekeering der
ketters en der zondaren. Niets zoude hem aangenamer
geweest zijn, dan om het Evangelie aan de barbaarsche
volken te gaan verkondigen, en om zijn bloed voor
Jesus Ciirxstus te storten, zoo Gods wil hem niet in het
midden zijner broeders had terug gehouden. Omdat hij
met zoodanige gevoelens bezield was, zoo is het predik-
ambt het voornaamste doel zijner instelling geweest. Hij
verlangde van al zijne Kloosterlingen, dat zij er zich
op zouden toeleggen. Hoe gewigtiger deze bediening is,
des te meer was hij bezorgd om zgne leerlingen er toe
bereid te maken , door de oefening van alle deugden.
Hij leerde hen de kunst ora het hart te roeren, door
hun eene vurige liefde jegens de naastea iu te boezemen.
Hij had eens gepredikt, en men vroeg hem uit welk
boek hij zgne predikatie had opgesteld; hij antwoordde: