Boekgegevens
Titel: Kort-begrip der kerkelijke geschiedenis, van de Hemelvaart van Onzen Heer Jezus Christus, tot de wederkomst van paus Pius VII te Rome, in het jaar 1814
Auteur: Lhomond, Charles Francois; Maaseland, Adrianus van
Uitgave: 's Bosch: J.J. Arkesteyn, 1825
2e dr; 1e uitg.: 1822-1823
Opmerking: Vert. van: Histoire abrégée de l'église. - 1787
Dl. 2 o.d.t.: Kort begrip der kerkelijke geschiedenis, van de Hemelvaart van Onzen Heer Jezus Christus, tot de wederkomst van paus Pius VII te Rome, in het jaar 1814
Auteursrechten: Zie auteursrechten
Citeerinstructie: Bijzondere Collecties van de Universiteit van Amsterdam, UBM: NOK 09-665
URL: https://schoolmuseum.uba.uva.nl/bookid/LCSM_200017
Onderwerp: Theologie, godsdienstwetenschappen: kerk- en dogmengeschiedenis: algemeen
Trefwoord: Kerk, Geschiedenis (vorm)
Bekijk als:      
Scan: Afbeeldinggrootte:
   Kort-begrip der kerkelijke geschiedenis, van de Hemelvaart van Onzen Heer Jezus Christus, tot de wederkomst van paus Pius VII te Rome, in het jaar 1814
Vorige scan Volgende scanScanned page
( 56 ) \
del opleiden, en droeg geene groote zorg voor deszelfs
opvoeding. Alhoewel de jonge I'^banciscus meer smaak
vond in de gdele vermaken der wereld , dan in de god- ■
vruchtige oefeningen, toonde hij van zgne kindschheid \
af een teeder mecdoogen voor de armen, en hielp hen
naar zijn vermogen. Eens nogtans weigerde hij te-
gen zijne gewoonte iemand eene aalmoes; raaar hg had
er zoo een gevoelig leedwezen over, dat hg zich voor-
nam, om in het vervolg eene aalmoes te geven aan al
degene, die er om Gods wil om zouden vragen. Eene
gevaarlgke ziekte, waarmede hij werd overvallen, deed
hem het besluit nemen om de wereld te verzaken, en
ora zich aan God alleen te verbinden. Eenigen tijd
daarna ontmoette hij een arm mensch, dat niet dan ou-
de gescheurde bellen aan het Igf had, hg trok een nieuw
kleed, hetwelk hij aan had, uit, en gaf dit aan het
arme mensch. Eenen anderen keer dat hij op reis was,
vond bij bg den weg eenen melaatsche , die er zoo af-
schuwelijk uitzag, dat hg er in het eerst eenen afkeer
van had: daarna opmerkende, dat men, om een dienaar
van Jesös Chkistds te zgn ; zich zelven moet overwin-
nen, stapte hg van zgn paard af, kuste den melaatsche
en gaf hem eene aalmoes. — Als men aldus begint,
maakt men in korten tgd groote vorderingen in de deugd. —
Franciscüs scheen ook weldra een nieuw mensch: hg
zocht de eenzaamheid, en hij overwoog met eene teede-
re gevoeligheid het lijden van den Zaligmaker. Het af-
gezonderde leven van Franciscus was niet naar den zin
van zijnen vader, die hem dikwijls slecht bejegende, en
er zoo verre toe kwara, dat hg hem onterfde. Fran-
ciscus dacht, dat bij nooit rgker was geweest, dan op
het oogenblik dat hij begon , niet met al meer te bezit-
ten. Hg^ leed alles met geduld: » Van mijnen vader hier
op aarde verlaten," zeide hg, » zal ik mij met meer
vertrouwen tot mijnen hemelschen Vader wenden." Hg
ging digt bij eene kleine kerk wonen, die Pohtiuncüla , of
Onze Lieve Vrouw ter Engelen, genaamd WOPdt, en hij hielp
de melaatschen, pleegde de verheveaste werken van