Boekgegevens
Titel: Kort-begrip der kerkelijke geschiedenis, van de Hemelvaart van Onzen Heer Jezus Christus, tot de wederkomst van paus Pius VII te Rome, in het jaar 1814
Auteur: Lhomond, Charles Francois; Maaseland, Adrianus van
Uitgave: 's Bosch: J.J. Arkesteyn, 1825
2e dr; 1e uitg.: 1822-1823
Opmerking: Vert. van: Histoire abrégée de l'église. - 1787
Dl. 2 o.d.t.: Kort begrip der kerkelijke geschiedenis, van de Hemelvaart van Onzen Heer Jezus Christus, tot de wederkomst van paus Pius VII te Rome, in het jaar 1814
Auteursrechten: Zie auteursrechten
Citeerinstructie: Bijzondere Collecties van de Universiteit van Amsterdam, UBM: NOK 09-665
URL: https://schoolmuseum.uba.uva.nl/bookid/LCSM_200017
Onderwerp: Theologie, godsdienstwetenschappen: kerk- en dogmengeschiedenis: algemeen
Trefwoord: Kerk, Geschiedenis (vorm)
Bekijk als:      
Scan: Afbeeldinggrootte:
   Kort-begrip der kerkelijke geschiedenis, van de Hemelvaart van Onzen Heer Jezus Christus, tot de wederkomst van paus Pius VII te Rome, in het jaar 1814
Vorige scan Volgende scanScanned page
c 249 }
; uit te breiden. In de eerste jaren zijner regering pf
hij, op het verzoek der Bisschoppen, eene verzameling
van verordeningen {un Capitulaire) uit, om de kerkelijke
tucht te handhaven. Hij beschermde den H, Stoel tegen
de overweldigingen van den koning van Lombardië. Se-
dert langen tijd liepen de Saksers een gedeelte van zijne
landen af. Om deze te bedwingen, voerde hg tegen hen
! eenen langen oorlog, die door de bekeeiing dier volken
! eindigde. Deze was de kostbaarste vrucht, die hij zicht
I van zgne overwinning beloofde ; hij scheen minder tec
i harte te nemen om hen aan zgne magt te onderwerpen,'
1 dan om hen tot het licht des Geloofs te brengen. Deze
I afgodische volken wederstonden langen tijd ; maar einde-
( lijk omhelsden zij den Christelijken Godsdienst, en dît
I was genoeg oni hun hunne gedurige oproeren te doere
' vergeven. Daar Charlemagne hen om hunne onstand-
vastigheid niet vertrouwde, en daar velen onder hen al-
leen uit staatkunde schenen gevraagd te hebben om ge^
doopt te worden; zond hij hun gverige Zendelingen, cm
hen in het Geloof te versterken. Ondertusschen gaf Wi-
TiKinD, de aanzienlijkste hunner hoofden, zich niet o-
ver, en hij was meer verbitterd dan nedergeslagen door
zijne verliezen. Charlemagne , die hem door zijne mag-
tige wapenen niet had kunnen beteugelen, wanhoopte
niet orn hem door middel eener onderhandelingtegewiu-
nen. Hij deed hem eene bijeenkomst voorstellen. Wx-
TiKiND begaf zich naar Attignij, waar toen het ho£
was ; en daar deden de Majesteit en de goedhartighpü
van Charle.waone , hetgene, wat zoo vele veldslagen niet
hadden kunnen uitwerken. Zg ontwapenden dit hoofd
der muiters, die zich met vermaak aan een zoo grooteip.
vorst onderwierp. Hij deed nog meer; gedurende zijn ver-
blijf in Frankrijk, deed hij een naauwkeurig onderzoeii
wegens den Godsdienst: zoodra hg denzelven kende, be-
wonderde hij hem ; en eensklaps zijne oogen openende,
voor de genade, die hem inwendig verlichtte, verzaaktü
hij het lieideadom, en vraagde ora gedoopt tc worden.
/A