Boekgegevens
Titel: Kort-begrip der kerkelijke geschiedenis, van de Hemelvaart van Onzen Heer Jezus Christus, tot de wederkomst van paus Pius VII te Rome, in het jaar 1814
Auteur: Lhomond, Charles Francois; Maaseland, Adrianus van
Uitgave: 's Bosch: J.J. Arkesteyn, 1825
2e dr; 1e uitg.: 1822-1823
Opmerking: Vert. van: Histoire abrégée de l'église. - 1787
Dl. 2 o.d.t.: Kort begrip der kerkelijke geschiedenis, van de Hemelvaart van Onzen Heer Jezus Christus, tot de wederkomst van paus Pius VII te Rome, in het jaar 1814
Auteursrechten: Zie auteursrechten
Citeerinstructie: Bijzondere Collecties van de Universiteit van Amsterdam, UBM: NOK 09-665
URL: https://schoolmuseum.uba.uva.nl/bookid/LCSM_200017
Onderwerp: Theologie, godsdienstwetenschappen: kerk- en dogmengeschiedenis: algemeen
Trefwoord: Kerk, Geschiedenis (vorm)
Bekijk als:      
Scan: Afbeeldinggrootte:
   Kort-begrip der kerkelijke geschiedenis, van de Hemelvaart van Onzen Heer Jezus Christus, tot de wederkomst van paus Pius VII te Rome, in het jaar 1814
Vorige scan Volgende scanScanned page
-.i^v—
{ 143 )
Nicea niet te kunnen vernietigen, dan door deszelfs gve-
rigsten verdediger ten onder te brengen. Om dit doel te
bereiken, deed hij de Bisschoppen te Arles, daarna te
Milanen bgeen komen: hij speelde zelf dc rol van aan-
klager. De Bisschoppen hielden den vorst voor, dat zij
Athanasiits niet konden veroordeelen zonder de heilige
Kerkregels te schenden. » Mijn wilantwoordde de kei-
zer, H moet u tot Kerkregel dienen: gehoorzaamt, of ik
zend u in ballingschap." Zij voerden hem te gemoet,
dat het Rgk niet aan hem, maar aan God behoorde, die
het hem had toebetrouwd; dat hij Gods oordeelen moest
vreezen, en het bestuur der Kerk niet met dat van den
Staat moest verwarren. Dit antwoord, de Bisschoppelijke
kloekmoedigheid zoo waardig, maakte Constantius woe-
dend , hij trok den degen, en gaf bevel om sommigen
der Bisschoppen ter straf te leiden: vervolgens veranderde
hij van besluit, en vergenoegde zich met hen te verban-
nen. Alzoo werden degene, die Weigerden te ondertee-
kenen, van hunne Bisschoppelijke stoelen gejaagd, en
men stelde Bisschoppen van de Ariaansche partij in hun-
ne plaats. De Paus Libeiiius, die in hel eerst veel
standvastigheid betoonde, werd naarin Thracië wtt-
bannen; maar vervolgens door de ongemakken zijner bal-
lingschap bezwijkende, had hg de zwakheid om de ver-
oordeeling van Athanasius te teekenen; hij stond weldra
van zijnen val op, en hij herstelde de ergernis, die hij
gegeven had. Kort daarna deed de keizer, die zich meer
bezig hield met de Kerk te ontrusten, dan met het Rijk
te besturen, eene Kerkvergadering te Itimini in Italië
houden, op denzelfden tijd, dat er eene te Selucië in
het Oosten gehouden werd; deze laatste, veel minder tal-
rijk, werkte niets uit, en men ging uit een zonder iets
te besluiten. De Kerkvergadering van/iimtnt handhaafde,
zoo lang zij vrij was, de Catholijke waarheid: zij wei-
gerde eene nieuwe Geloofsbelijdenis aan te nemen; zij
verklaarde, dat men zich aan de Geloofsbelijdenis van
Nicea moest houden, waar niets in was dat weggelaten
moest worden, waar niets bij te yoegen was: zij spraken