Boekgegevens
Titel: Kort-begrip der kerkelijke geschiedenis, van de Hemelvaart van Onzen Heer Jezus Christus, tot de wederkomst van paus Pius VII te Rome, in het jaar 1814
Auteur: Lhomond, Charles Francois; Maaseland, Adrianus van
Uitgave: 's Bosch: J.J. Arkesteyn, 1825
2e dr; 1e uitg.: 1822-1823
Opmerking: Vert. van: Histoire abrégée de l'église. - 1787
Dl. 2 o.d.t.: Kort begrip der kerkelijke geschiedenis, van de Hemelvaart van Onzen Heer Jezus Christus, tot de wederkomst van paus Pius VII te Rome, in het jaar 1814
Auteursrechten: Zie auteursrechten
Citeerinstructie: Bijzondere Collecties van de Universiteit van Amsterdam, UBM: NOK 09-665
URL: https://schoolmuseum.uba.uva.nl/bookid/LCSM_200017
Onderwerp: Theologie, godsdienstwetenschappen: kerk- en dogmengeschiedenis: algemeen
Trefwoord: Kerk, Geschiedenis (vorm)
Bekijk als:      
Scan: Afbeeldinggrootte:
   Kort-begrip der kerkelijke geschiedenis, van de Hemelvaart van Onzen Heer Jezus Christus, tot de wederkomst van paus Pius VII te Rome, in het jaar 1814
Vorige scan Volgende scanScanned page
{ 143 )
Vftkoos/de stad Nicea tot plaats dor vergadering, omdat
■/.ij digt bij Nicomedië lag, waar de keizer woonde.
CoNsTANTiMJS zond dan aan al de Bisschoppen uitnoodi-
gings-brieven, om hen vriendelijk te verzoeken aldaar te
verschijnen; en hij gaf bevel om hun op zijne kosten rij-
tuigen, en al wat tot de reis noodig was, te verschaf-
fen. De zaak was van al te groot gewigt, als dat de
Bisschoppen niet met den grootsten ijver aan de uitnoodi-
, ging zouden beantwoorden; wel ras bevonden er zich tc
jNicea drie honderd 'achttien Bisschoppen, uit al de ge-
westen van het rijk, bijeen, behalve de Priesters en de
Diakenen. Osius, Bisschop van Corduaj zat in de Kerk-
vergadering voor, en vertegenwoordigde er den H. Paus
SiJLVESTEB, die er nog twee Priesters had gezonden, om-
dat hij er zelf in persoon niet had kunnen heên gaan,
ait hoofde zijner hooge jaren. De H. Alexander , Bis-
ichop van Alexandrië, was vergezeld van den Diaken
^thanasius, die nog jong was, voor wien hij eene bij-
londere achting had, en die hem van eenen grooten dienst
jeweest is. Nooit was er eene eerwaardiger Vergadering
;eweest. Zeer vele van de Bisschoppen, waaruit zij be-
tond, waren van eene uitstekende heiliglieid, cn droegen
log de likteekenen der wonden, die zij voor het Geloof
edurende de laatste vervolging gekregen hadden. Zooda-
ig was onder anderen, de II. Paphnutius, Bisschop van
)pper~Theben, wien men het regteroog had uitgestoken.
)e keizer deed hem dikmaals in zijn paleis komen; hij
thepte vermaak om met hem te spreken, en uit eerbied
■uste hij de wonde, die hij nog in het aangezigt had.
'oen de dag der openbare zitting gekomen was, begaven
i' degene, die dezelve moesten bijwonen, zich in eene
roote zaal, waar Constantinu» , na al de anderen, zelf
innen kwam, en de grootste blijken van eerbied voor
eze hoogwaardige Vergadering gaf. Hij wilde, dat de
lisschoppen de stukken van het Geloof met eene volko-
lene vrijheid zouden verhandelen. Men begon met de leer
au Amus te onderzoeken, die gedagvaard werd. Hij
ur^de zijne godslasteringen in de tegenwoordigheid der