Boekgegevens
Titel: De globe: aardrijkskundig schetsboek voor school en huis
Auteur: Bos, P.R.
Uitgave: Groningen: J.B. Wolters, 1880
Auteursrechten: Zie auteursrechten
Citeerinstructie: Bijzondere Collecties van de Universiteit van Amsterdam, UBM: IWO 200 E 3 (atlas)
URL: https://schoolmuseum.uba.uva.nl/bookid/LCSM_200007
Onderwerp: (Sociale) geografie, cartografie, planologie, demografie: (sociale) geografie: algemeen
Trefwoord: Geografie, Leermiddelen (vorm)
Bekijk als:      
Scan: Afbeeldinggrootte:
   De globe: aardrijkskundig schetsboek voor school en huis
Vorige scan Volgende scanScanned page
bs
van 't Neckargebied samenkomen. Hier ligt aan den grooten Rijn- Donauweg
Cannstadt, dat door zijne ligging tot hoofdstad van 't Neckargebied en
Wurtemberg schijnt aangewezen, en dan ook werkelijk in den tijd der
Romeinen eene aanzienlijke plaats was. Toch is 'thet veel jongere Stuttgart
gelukt, hare oudere zuster van den troon te stooten en de residentie te
worden. Sedert heeft Stuttgart zich snel ontwikkeld; van hof- en ambte-
narenstad is het tevens een belangrijke zetel voor handel en nijverheid
geworden. In het schoone Neckardal liggen nu Cannstadt en Stuttgart
naast elkander, tegenwoordig verbonden door een paardenspoorweg, die
bij toenemende welvaart het vooruitzicht heeft geopend op een samengroeien
der beide mededingsters tot ééne dubbelstad.
Het bekken, waarin Stuttgart ligt, is niet geheel effen, zoodat bijna
alle straten der stad op en neer loopen. De omringende bergen verheffen
zich gemiddeld 200 M. boven het laagste punt van het bekken. Hunne
hellingen zijn overal met wijnstokken bedekt, welker zachtgroen in zomer
en herfst het oog aangenaam aandoet, terwijl de roodachtige mergelbodem
in het overige deel van het jaar voor 't gebrek aan groen schadeloos stelt.
Tusschen de wijnstokken, die, gesteund door tallooze muren en muurtjes,
tegen de gedeeltelijk steile hellingen zijn opgeplant, slingeren zich in de
vele dalen breede strooken boomen, die met hun donkergroen en hunne
breede kruinen eene aangename afwisseling aanbieden, terwijl op den rug
der bergen hier en daar een donker dennen- of loofvvoud het panorama
van de blauwe lucht afsluit.
Enge, kromme straten, waarin de huizen dicht aan elkander staan en
vaak van vooruitstekende bovenverdiepingen voorzien zijn, kenmerken het
oudste gedeelte van Stuttgart, de binnenstad, die nu de hoofdzetel is van
den kleinhandel en in het laag gelegene marktplein haar middelpunt, in
de Hirschgasse hare hoofdverkeersader bezit. Om deze kern hebben zich
in den loop der tijden twee voorsteden gevormd; de westelijke is om de
Hospitaalkerk en hooger dan de oude stad gelegen. Haar oude naam van
„rijke voorstad" is tegenwoordig niet meer overeenkomstig met den werke-
lijken toestand. Tusschen de groote huizen der aanzienlijken staan nu vele
kleinere, zoodat het geheel een vrij gemengd karakter draagt. De andere
der voormalige voorsteden ligt aan de oostzijde rondom de St-Leonhardskerk.
Hier wo'ont vooral de bevolking, die zich met den wijnbouw bezig houdt.
Hoewel in de hoofdstraten veel nijverheid wordt uitgeoefend en de drukte
er vrij groot is, heeft dit gedeelte een eenigszins landelijk karakter behou-
den. Hier bieden de buitenlui in den tijd van den ooftoogst hunne waren
te koop. De nieuwere deelen der stad zijn in de richting van de lengteas
van het dal ontstaan. Het schoonste deel der stad is het slotplein, dat
door het nieuwe slot, het oude slot, den schouwburg en den in 1860
voltooiden „Königsbau" wordt ingesloten.
Stuttgart telde in 1822 nog slechts 28444 inwoners, in 1832 35000,
in i8ii 42200, in 1852 50000, in 1861 61314, in 1867 75781 en in
1877 reeds 107 000. In de laatste jaren is de bevolking dus verbazend