Boekgegevens
Titel: De globe: aardrijkskundig schetsboek voor school en huis
Auteur: Bos, P.R.
Uitgave: Groningen: J.B. Wolters, 1880
Auteursrechten: Zie auteursrechten
Citeerinstructie: Bijzondere Collecties van de Universiteit van Amsterdam, UBM: IWO 200 E 3 (atlas)
URL: https://schoolmuseum.uba.uva.nl/bookid/LCSM_200007
Onderwerp: (Sociale) geografie, cartografie, planologie, demografie: (sociale) geografie: algemeen
Trefwoord: Geografie, Leermiddelen (vorm)
Bekijk als:      
Scan: Afbeeldinggrootte:
   De globe: aardrijkskundig schetsboek voor school en huis
Vorige scan Volgende scanScanned page
'446
men beplant en in eene koele wandelplaats veranderd worden. Op het
kleine Emma-Square komen iederen Zaturdagmiddag de blanke inwoners
te voet, te paard of in rijtuigen, om een goed orkest van vijf en twintig
jonge inboorlingen te hooren.
Op den kraterrand van den 500' hoogen rustenden vulkaan Poeowaina,
die achter de stad is gelegen, staat eene batterij van eenige kanonnen, die
echter minder tot verdediging der haven dan wel tot het beantwoorden
der saluut-schoten dienen. Een in de nabijheid gelegen reservoir vangt het
water der uit het Noeoeanoe-dal afstroomende bergwateren op, en van daar
uit wordt de stad van goed water voorzien. Het klimaat is bestendig; de
gemiddelde jaar-temperatuur is 75° F. In den regentijd is het er natuurlijk
vochtig. De hoogste thermometerstand gedurende eene lange reeks van
jaren was 90, de laagste 53". Alleen wanneer de ruwe Kona (zuiden-)
wind waait, doch dit gebeurt zeer zelden, is het er ongezond: dan zijn
verkoudheid en keelontsteking aan de orde van den dag.
In Honoloeloe verschijnen twee bladen in de Engelsche en twee in de
Hawaiische (aal. De eerste onderscheiden zich weinig van de kranten eener
Amerikaansche handelsstad; de laatste houden zich niet alleen met het in-
landsche , maar ook met het buitenlandsche nieuws op. In verscheiden
boekwinkels vindt men de nieuwste Amerikaansche werken, terwijl twéé
photographen gezichten op de stad en photographieên van inboorlingen
verkoopen. De Duitschers, de Amerikanen en de Engelschen hebben clubs
gevormd, in welker leeszalen men vele tijdschriften vindt.
Hoewel het leven op de straten niet zeer druk is, biedt het toch veel
bijzonders aan. Men rijdt zeer veel, daar de meeste kooplieden paard en
rijtuig houden. De inboorlingen (Kanaka's) hebben bijna ieder een ol
meer inheemsche paarden van Mejicaansche afkomst. Ook de vrouwen,
die schrijlings te paard zitten, zijn goede rijderessen. Verder treffen we op
de straten verkoopers aan van poi, eene zuurachtige brij van taro-meel,
de nationale spijs, die in houten doozen of in bundels hooi aan stangen
wordt gehangen, welke over de schouders worden gedragen; schuinoogige
Chineezen, die vooral aan de haven vele matrozenherbergen, winkels,
theehuizen, speel- en opiumkitten houden; inlandsche policieagenten in
grauw kostuum; matrozen die verlof hebben om aan land te gaan, rechts
en links galoppeerende op de kleine paardjes; eene voorbijtrekkende afdee-
Ung der lijfwacht of van de vrijwillige cavalerie. Bijzonder druk is het aan
de Esplanade des Maandagsavonds, als eene menigte inboorlingen en vreem-
delingen het vertrek van de kleine stoomboot „Kilauea" naar de oostelijke
eilanden bijwoont.
In vele beschrijvingen van Honoloeloe wordt nog gesproken van kano's,
die de schepen de haven binnen boegseeren; van honderden walvischvaar-
ders; van het paardrijden der vrouwen met den pa-oe, de lange strooken
katoen, die om de kuiten waren gebonden en onder het rijden in den
wind fladderden; van het rijden zonder zadel; van kleine rijtuigen der
Europeanen, die door dravende Kanaka's worden getrokken; van de bizarre