Boekgegevens
Titel: De globe: aardrijkskundig schetsboek voor school en huis
Auteur: Bos, P.R.
Uitgave: Groningen: J.B. Wolters, 1880
Auteursrechten: Zie auteursrechten
Citeerinstructie: Bijzondere Collecties van de Universiteit van Amsterdam, UBM: IWO 200 E 3 (atlas)
URL: https://schoolmuseum.uba.uva.nl/bookid/LCSM_200007
Onderwerp: (Sociale) geografie, cartografie, planologie, demografie: (sociale) geografie: algemeen
Trefwoord: Geografie, Leermiddelen (vorm)
Bekijk als:      
Scan: Afbeeldinggrootte:
   De globe: aardrijkskundig schetsboek voor school en huis
Vorige scan Volgende scanScanned page
'432
werden hier groote massa's goud gevonden, en velen werden zonder groote
moeite rijk; maar een veel grooter aantal werd grijs onder voortdurenden
inspannenden arbeid en vond óf niets óf verteerde het gevondene, vóór
de schat was aangegroeid. De schatten worden steeds zeldzamer, en de
tijden die Korzelinski (een oude emigrant) voor een twintig jaren schil-
derde, zijn onherroepelijk voorbij. Ballarat, Ararat, Bendigo, Dunolly, die
voor korten tijd nog strooinen gouds leverden, zijn uitgeput of leveren nog
slechts weinig. De ketel van Dunolly, waar voor ongeveer 15 jaar 80000
menschen als eene mierenkolonie werkten, is nu verlaten en alleen de
talrijke ruïnes roepen het verleden in 't geheugen. Op andere plaatsen ziet
men alleen nog Chineezen; want deze zonen van Confucius hebben geduld
genoeg om naar goud te graven in de reeds bijna uitgeputte groeven; de
Europeanen kwamen ten deele reeds tot de overtuiging, dat zij door tarwe-
teelt meer konden verdienen dan door goudgraven.
De lente is het voordeeligste jaargetijde voor den Australiër: dan worden
de schapen geschoren. Daar echter het land zeer groot is, begint de lente
niet overal op denzelfden tijd: in 't noorden begint zij in September, in
't zuiden in October, op de eilanden in November, en daarnaar wordt
het scheren der schapen geregeld. Omdat dit werk zeer goed betaald
wordt, — voor het scheren van honderd schapen wordt 12 gulden be-
taald , — is de concurrentie natuurlijk zeer groot. De geheele kunst van
den „shearer" is, zoo vroeg mogelijk ter plaatse te zijn en met scheren te
beginnen. Als het scheren op de eene plaats gedaan is, trekt de „shearer"
van het noorden verder naar het zuiden, en eindelijk begeeft hij zich naar
de eilanden. Daar de tijd van het scheren ongeveer 4 maanden duurt en een
goed scheerder gemakkelijk loo schapen per dag kan scheren , verdient hij in
het scheer-seizoen 14- a 1500 gulden. Maar dit profijtje genieten niet allen;
de meesten moeten zich met het werk van handlanger vergenoegen, als
het samendrijven der schapen, het inpakken der wol, enz., waarvoor
wekelijks 12 gulden betaald wordt. In dezen tijd is het in de woestenij
zeer druk^ Daar iedereen in deze vlakten een paard bezit: ziet men in
dezen tijd hier vele ruiters. Dikwijls ziet men dertig a veertig, ja nog
meer ruiters met door de zon verbrande gezichten, overschaduwd door
breedgerande hoeden, door de woestijn jagen. In dezen tijd leeft men in
de stations snel. De glazen gaan onafgebroken rond, de tafels buigen onder
de last der opgedragen spijzen, en even groote massa's blijven er over
voor onverwachte gasten.
Als de schapen geschoren zijn en de wol met stoombooten stroom-
afwaarts naar de havens wordt gezonden, van waar zij naar Engeland
wordt vervoerd, begint de oogst. Het is intusschen December geworden,
en alles spoedt zich naar de landbouwdistricten, om hooi en tarwe te
oogsten. Na eene maand begint de tijd van genieten en pret maken;
daar echter het voornaamste opwekkende middel, de brandewijn, zeer
duur is, — het glaasje kost 6 pence — raken de zakken gauw ledig, en
menigeen begint dan eerst om de toekomst te denken. De gelukkigsten