Boekgegevens
Titel: De globe: aardrijkskundig schetsboek voor school en huis
Auteur: Bos, P.R.
Uitgave: Groningen: J.B. Wolters, 1880
Auteursrechten: Zie auteursrechten
Citeerinstructie: Bijzondere Collecties van de Universiteit van Amsterdam, UBM: IWO 200 E 3 (atlas)
URL: https://schoolmuseum.uba.uva.nl/bookid/LCSM_200007
Onderwerp: (Sociale) geografie, cartografie, planologie, demografie: (sociale) geografie: algemeen
Trefwoord: Geografie, Leermiddelen (vorm)
Bekijk als:      
Scan: Afbeeldinggrootte:
   De globe: aardrijkskundig schetsboek voor school en huis
Vorige scan Volgende scanScanned page
425
nissen wapent zich eeuwig de mensch tegen den mensch. Begeerig drinken
liier eenige volksstammen het bloed hunner vijanden; anderen dooden,
schijnbaar ongewapend, met de vergiftigde nagels hunner duimen. Als de
zwakkere horden den zandigen oever betreden, wisschen zij zorgvuldig
hun voetspoor uit.
Zoo maakt de mensch zich altijd het leven moeilijk, hetzij hij op den
laagsten trap van dierlijke ruwheid staat, of dat hij omgeven is door den
bedriegelijken glans eene hoogere ontwikkeling. Zoo vervolgt den reiziger
over de geheele aarde, over land en zee, evenals den geschiedvorscher
door alle eeuwen heen, het eentonige, troostelooze schouwspel van ver-
deeldheid.
PUNTA ARENAS.
Punta Arenas ligt aan straat Maghelaens (Mageijens) op de Patagoni-sche
zijde in eene zandige streek, die de plaats haren naam heeft bezorgd (P.
Arenas — zandpunt) en aan den voet van niet zeer hooge bergen, die
met donkere wouden zijn bedekt. Oorspronkelijk is Punta Arenas eene
Chilineesche strafkolonie. Voor korten tijd werd in eene nabijzijnde rivier-
bedding goud gevonden en op weinige mijlen afstands werden kolen van
trouwens geene groote waarde ontdekt. Om het vervoer van deze laatste
naar de landingsplaats gemakkelijker te maken, heeft men een spoorwegje
aangelegd. De 230 woningen van de plaats tellen ongeveer 1300 menschen.
Van het zandige strand af gezien maakt het stadje met zijne breede,
rechte, deels geplaveide, deels met gras begroeide straten geen onaardigen
indruk. De huizen zijn geheel van hout en wit en groen geverfd; ze heb-
ben zonder uitzondering slechts ééne verdieping. Ook de kerk, die het
jaartal 1854 vertoont, bestaat uit hetzelfde materiaal als de huizen. Een
Duitsch reiziger verhaalt zijn bezoek bij den gouverneur op de volgende
wijze. De gouverneur is een beminnelijk mensch van middelbaren leeftijd.
Het houten huis, dat hij bewoont, onderscheidt zich van de andere wo-
ningen door grootere netheid. Voor zijn huis is een tuintje en aan den
kant daarvan eene goede kersenboomgaard. Boven de deur prijkt het
wapen van Chili. Binnen genoodigd, namen wij plaats op fluweelen sopha's
en dronken we een glaasje zeer goeden madera-wijn. De vloer was met
een mooi tapijt bedekt. Tegenover de deur was een zwart marmeren
schoorsteenmantel, en aan een der wanden stond eene piano. De gouver-
neur liet ons eene bijzondere soort van gelooide zwarte robbevellen zien,
die als zijde glommen. In zijn tuintje bloeiden welriekende levkooien en
reseda. Ook groenten tierden er goed.
Aan boord van ons schip kwamen later verscheiden lieden om pelzen
te verkoopen, die echter zeer duur waren, en daarbij waren de grootste