Boekgegevens
Titel: De globe: aardrijkskundig schetsboek voor school en huis
Auteur: Bos, P.R.
Uitgave: Groningen: J.B. Wolters, 1880
Auteursrechten: Zie auteursrechten
Citeerinstructie: Bijzondere Collecties van de Universiteit van Amsterdam, UBM: IWO 200 E 3 (atlas)
URL: https://schoolmuseum.uba.uva.nl/bookid/LCSM_200007
Onderwerp: (Sociale) geografie, cartografie, planologie, demografie: (sociale) geografie: algemeen
Trefwoord: Geografie, Leermiddelen (vorm)
Bekijk als:      
Scan: Afbeeldinggrootte:
   De globe: aardrijkskundig schetsboek voor school en huis
Vorige scan Volgende scanScanned page
365
De toenmalige president Mr. Roy gevoelde behoefte zijn' staat meer op
Europeesche leest te schoeien en meende dat het best te kunnen doen
door met hulp van Engelsche philantropen eene groote leening te sluiten,
naar het heette met het doel om de toestanden in Liberia te verbeteren.
Het bleek echter spoedig, dat de waarde heer president voor bijna 40000
pond sterling had ondergeslagen, waarom hij bij een besluit van de uit-
voerende macht werd afgezet. Mr. Roy werd gevangen genomen, maar
ontkwam, werd vervolgd, sprong in zee om zwemmend een Europeesch
schip te bereiken, dat daar juist voor anker lag, doch verdronk.
De eigenlijke stad Monrovia ligt op den plateauvormigen rug van een'
heuvel; dicht aan de kust ligt de vuile benedenstad met de magazijnen
der factorijen en eene menigte armoedige Negerhutten. De bovenstad be-
staat uit drie evenwijdige rijen huizen, door met gras begroeide breede
straten gescheiden. De huizen, die er meestal aardig uitzien, zijn evenzoo
gebouwd als in de kleine Noordamerikaansche landstadjes. Over 't geheel
heeft men in Liberia de Vereenigde Staten vaak als voorbeeld genomen.
Dicht bij de stad verheft zich een kleine berg, waarop de overblijfselen
van de versterkingen nog aanwezig zijn.
Alles is daar half klaar en sedert den laatsten gelukkig afgeloopen oorlog
met de inboorlingen heeft men het als onnoodig beschouwd om het fort
verder te voltooien. Het uitzicht van dit punt af zoowel naar de zee met
de lagune en de monding van de Mesurado-rivier als naar het binnenland
is schoon te noemen. Koffie- en katoenstruiken wassen overal, zelfs in de
straten; de eigenlijke plantages liggen verder het land in. Er zijn verschei-
den kleine kerken met torens, en toen ik de stad door wandelde, stormde
een zwerm jongens van 14—16 jaar uit een huis naar buiten, allen met
boeken voorzien; het was het gymnasium.
Over 't algemeen genomen, had ik van de hoofdstad der vaak genoemde
republiek Liberia meer verwacht. Een bepaald ongunstigen indruk maken
de haven en de vuile benedenstad. De schepen moeten op vrij grooten
afstand van de kust ankeren, daar een zandbank eene lagune vormt; de
booten moeten voorzichtig over de bank heen varen en een gepast gebruik
van de aanrollende golven maken, waarin de Negers zeer handig zijn.
Binnen de bank is eene lagune met kleine moerassige eilanden. Men landt
bij een ver in 't water vooruit gebouwd hoofd, dat zeer beschadigd is;
vervolgens komt men op het vlakke, vuile strand. Hier is het zeer onge-
zond; de blanken houden er zich dan ook alleen op gedurende den rijd
dat ze er zaken hebben; de woonhuizen zijn alle in de nettere bovenstad.
Het belangrijkste product van Liberia is zeer goede koffie.
Wat nu de maatschappelijke toestanden der bewoners van Liberia be-
treft, deze zijn lang zoo schitterend niet als men wel heeft willen doen
gelooven. De uit zoo verschillende elementen samengestelde bevolking is
niet in staat om een ordelijk geheel te vormen. De geciviliseerde Neger,
de „coloured gentleman", is tegenover den blanke meestal hoogst aanma-
tigend; op den vreemdeling, die er zich slechts eenige dagen ophoudt