Boekgegevens
Titel: De globe: aardrijkskundig schetsboek voor school en huis
Auteur: Bos, P.R.
Uitgave: Groningen: J.B. Wolters, 1880
Auteursrechten: Zie auteursrechten
Citeerinstructie: Bijzondere Collecties van de Universiteit van Amsterdam, UBM: IWO 200 E 3 (atlas)
URL: https://schoolmuseum.uba.uva.nl/bookid/LCSM_200007
Onderwerp: (Sociale) geografie, cartografie, planologie, demografie: (sociale) geografie: algemeen
Trefwoord: Geografie, Leermiddelen (vorm)
Bekijk als:      
Scan: Afbeeldinggrootte:
   De globe: aardrijkskundig schetsboek voor school en huis
Vorige scan Volgende scanScanned page
297
matras en deken hem wachtten. Zooals in de kuststeden van Phenicië
wonen ook hier vele menschen van gemengde afkomst, in wier anderen
Grieksch, Italiaansch, Armenisch , Joodsch, Arabisch en Phenicisch bloed
stroomt. Deze hebben hier en ook in de kuststeden van Egypte de „langua
franca" ingevoerd. De menschen weten zeiven niet recht, wat ze zijn, en
vormden de godsdiensten tot dusverre eene bepaalde scheiding, ook deze
begint minder scherp te worden, sinds de Nestoriaansche, de Maronierische
en de Jacobietische kerken voor een deel tot de Katholieke overgingen,
of zich vereenigden met de scholen der Protestantsche zendelingen. Daar-
mede wint ook de invloed der Franken aan belangrijkheid, wat niet anders
dan gunstig voor de bewoners kan zijn, die tot dusverre onder eene ellen-
dige Mohammedaansche en daarna onder eene niet betere Grieksche rechts-
pleging zuchtten. Het meest zijn het Franschen, die zich er tegenwoordig
vestigen, er een levendigen handel drijven en er een gunstigen invloed
uitoefenen.
Saida is niet meer het oude Sidon, het groote Sidon, welks adelijke
geslachten Tyrus in het zuiden en Aradus in het noorden stichtten. Vele
zijn de lotswisselingen, die de stad heeft ondergaan, en tegenwoordig is
zij lang niet opgewassen tegen Beiroet. Geene der beide havens van Saida
is voor groote schepen toegankelijk; zelfs zijn ze voor kleinere schepen
niet eens veilig. Vergelijkt men de havens van de Grieksche en Phenicische
oudheid met die van onze tegenwoordige handelssteden, de havens van
Athene, Sidon en Tyrus met die van Sidney, San Francisco, Bombay,
dan blijkt het groote verschil van den vroegeren handel, den handel in
de kindschheid der volken, met den tegenwoordigen. In de haven van
Sidney kan men een geheelen dag rondvaren en toch nog maar misschien
de helft der schepen zien die er liggen; in de haven van Sidon doet men
het best, met eene kleine boot rond te roeien, om niet dadelijk aan het
andere eind te zijn. Het afgesloten bekken der Middellandsche zee kan
niet die groote en prachtige bochten vormen, zooals men ze bij den oceaan
aantreft, en het vaak zandige, hellende strand moest er vanzelf toe
leiden, de .schepen op het land te trekken, zooals dan ook van den Tro-
jaanschen oorlog af tot de belegering van Tyrus door de Venetianen ge-
bruik was. Zoo was men tegen de golven beschut, en — tegen de men-
schen; want de havens in de oudheid waren meer nog bestemd om den
mensch dan om den storm te ontvluchten. De rijke handelssteden waren
te gelijk rooverburchten, hare kooplieden zeerooverhoofdlieden, en waar
het recht van een ander niet geëerbiedigd werd, moest men er op bedacht
zijn, het eigen recht te verdedigen. Alle havens van het oude Phenicië
hadden zich tusschen klippen en rotsen in genesteld; ze waren omgeven
van ondiepten en zandbanken, om den vreemdeling den weg moeilijk'en
gevaarlijk te maken, terwijl wij tegenwoordig onze havens zoo ver mogelijk
in zee vooruitbouwen, op de uiterste spitsen en landtongen, om den vrijen
handel een vrijen toegang te verschaffen.
Van Saida voert de weg tusschen de bergen en de zee langs door een