Boekgegevens
Titel: De globe: aardrijkskundig schetsboek voor school en huis
Auteur: Bos, P.R.
Uitgave: Groningen: J.B. Wolters, 1880
Auteursrechten: Zie auteursrechten
Citeerinstructie: Bijzondere Collecties van de Universiteit van Amsterdam, UBM: IWO 200 E 3 (atlas)
URL: https://schoolmuseum.uba.uva.nl/bookid/LCSM_200007
Onderwerp: (Sociale) geografie, cartografie, planologie, demografie: (sociale) geografie: algemeen
Trefwoord: Geografie, Leermiddelen (vorm)
Bekijk als:      
Scan: Afbeeldinggrootte:
   De globe: aardrijkskundig schetsboek voor school en huis
Vorige scan Volgende scanScanned page
291
er paarden mee overgezet. Van sturen kan bij deze booten eigenlijk geen
sprake zijn. Ze worden door de roeiriem in eene draaiende beweging ge-
bracht en dan door den stroom tegen den oever gedreven.
De karschiaka heeft verscheiden groote gebouwen, als het groote belas-
tingkantoor, eene kazerne en een magazijn. Ver in de vlakte op strekken
zich de groote, meestal smakelooze begraafplaatsen uit met hare omver-
gevallene en sterk hellende gedenkteekens en de pyramide van Zobeida,
waaronder Haroen-al-Rasjid's gemalin rust.
De levenswijze der bewoners van Bagdad heeft niets belangwekkends.
De Oosterling doet over 't geheel weinig voor zijne geestelijke ontwikke-
ling, en de bewoner van Bagdad doet er zoo mogelijk nog minder dan
niets voor. Het moet echter worden erkend, dat het klimaat alle groote
inspanning onmogelijk maakt. De minder heete zomernachten brengt
men meestal door op het platte dak, dat vaak door palmen wordt over-
schaduwd. Begint het te schemeren, dan daalt men naar beneden en
neemt op de binnenplaats het eerste ontbijt, dat uit koffie bestaat. De
tweede maaltijd, zure room, wordt kort daarna genoten, waarna het
hoofd des gezins een weinig toilet maakt en naar den bazaar gaat.
In den bazaar stroomt al het leven der stad samen; hier worden, bij ge-
brek aan dagbladen, op oudpatriarchale wijze, de nieuwtjes van stad en
land aan den man gebracht en opgedaan; hier ontspinnen zich gesprekken
van staatkundigen aard, waarbij trotsche nakomelingen van de Khalifen
het als hunne overtuiging uitspreken, dat de belangen der geheele wereld
ten nauwste verknocht zijn aan hunne wereldstad. Vaak vindt men op de
pleinen wat afleiding en afwisseling, doordien de gerechtsdienaars een ge-
vangen dief met zweepslagen voor zich uit drijven, of doordat een gevan-
gen Bedoeïnen-sjeik, waarmee de gouverneur in vijandschap leeft, naar
het kasteel aan den Tigris wordt gebracht.
De voorname lui rijden graag op witte ezels, die zij bont hebben opge-
sierd. Dat ten gevolge van de talrijke ruiters, de lastkameelen en de vele
voetgangers in de enge, kromme straten eene schreeuwende drukte en
gewoel heerscht, spreekt vanzelf. Maar tegen den middag maakt de hitte
des zomers het onmogelijk op de straat te zijn; dan is de stad als uitge-
storven , en de kooplieden in den bazaar zitten als mummiën in hunne met
palmbladen overdekte nissen. Dan kan men drie vierdedeel van de be-
woners in de kelders hunner woningen vinden, waar ze beschutting
tegen de hitte en het fijne, oogverblindende woestijnzand zoeken. Ook
hier is echter de lucht verstikkend heet, en de karige maaltijd .wordt wei-
nig eer aangedaan, 's Avonds wordt op de daken de hoofdmaaltijd gebruikt:
honigkoeken, magere vogels, eene soort van vrachtenwijn moeten dan het
lichaam, dat daags menigmaal eene temperatuur van 50° C., de kwelling
van milliarden vliegen en van alles doordringend woestijnzand heeft moeten
doorstaan, een weinig restaureeren. De koffie, de tsjiboek en water, dat
in groote hoeveelheden naar binnen wordt geslagen, zonder den dorst te
lesschen, zetten de kroon op dit genot.
19»