Boekgegevens
Titel: De globe: aardrijkskundig schetsboek voor school en huis
Auteur: Bos, P.R.
Uitgave: Groningen: J.B. Wolters, 1880
Auteursrechten: Zie auteursrechten
Citeerinstructie: Bijzondere Collecties van de Universiteit van Amsterdam, UBM: IWO 200 E 3 (atlas)
URL: https://schoolmuseum.uba.uva.nl/bookid/LCSM_200007
Onderwerp: (Sociale) geografie, cartografie, planologie, demografie: (sociale) geografie: algemeen
Trefwoord: Geografie, Leermiddelen (vorm)
Bekijk als:      
Scan: Afbeeldinggrootte:
   De globe: aardrijkskundig schetsboek voor school en huis
Vorige scan Volgende scanScanned page
264
beslagen en slechts onvolkomen rond, zoodat wij op de slechte wegen
verschrikkelijk hortten en stieten. De weg voerde mijl onmiddellijk
langs het strand over onbevaarbare duinen, die gedeeltelijk met overblijf-
selen van vergane schepen bedekt zijn. Een rit is daarom alleen mogelijk
op het vaste zand dat onder water staat, en de paarden gingen soms tot
aan den buik door het zeewater. Eindelijk na een' rit op het strand van bijna
drie uren boog eene soort van weg landwaarts in, die over een drogen
zandrug door het riet slingerde. Wij stegen van den wagen, om onze ge-
kwelde ledematen in hare natuurlijke positie te brengen. We liepen tus-
schen 12 tot 15 voet hooge rietwanden. Een ruiter, die ons van het dorp
was te gemoet gezonden, zou ons verder geleiden. Nu moesten we ver-
scheiden plassen met vuil, donkerkleurig zeewater passeeren. Daar stonden
onze doodvermoeide paarden opeens stil en waren door vloeken noch
zweepslagen verder te krijgen. Wij hoorden een knetterend geluid en
zagen de vlammen op korten afstand door het riet. Het rietbosch stond
in brand, en weldra omgaf ons een verstikkende gloed. Eene snelle wending
bracht ons in zekerheid op eene reeds afgebrande vlakte. Spoedig waren wij in
het dorp Kara Orman, dat uit ongeveer 70 van leem gebouwde en met
riet gedekte huizen bestaat. Onmiddellijk achter het dorp strekt zich een
groot eikenbosch uit.....
De rietbranden zijn in de Donau-delta wat de prairibranden in Amerika
zijn. Bij een vijandelijken inval zouden ze voor den bewoner dezer streken
een geducht verdedigingsmiddel kunnen worden.
In de moerassige delta treft men eene reeks van vischrijke meren aan,
vroegere limans van toen zelfstandige rivieren. De meren en plassen en de
oevers der riviertakken zijn meestal omzoomd met riet en wilgen. Alleen
op de hoogste plaatsen draagt de bodem wouden. Hier en daar zwerven
wilde buffels rond of nemen een slijkbad in de tallooze plassen. De be-
langrijkste, ofechoon de smalste Donau-mond (slechts van het Donau-
water) is de Soelina, die sedert 1857 door de bovengenoemde Donau-
commissie, welke door de groote mogendheden is aangesteld, wordt open-
gehouden. De noordelijke arm, de Kilia, die eene secundaire delta vormt
en "/27 van het Donau-water wegyoert, wordt nog slechts door kleine
Walachijsche en Russische schepen bevaren; de zuidelijke arm, de Kedrile
of St. Georg, wordt door zandbanken versperd. De delta is rijk aan aller-
lei wild, doch schraal bevolkt. Toch zou zij bij een goeden waterafvoer
en een goed beheer eene geschikte woonplaats voor eene aanzienlijke be-
volking kunnen zijn.