Boekgegevens
Titel: De globe: aardrijkskundig schetsboek voor school en huis
Auteur: Bos, P.R.
Uitgave: Groningen: J.B. Wolters, 1880
Auteursrechten: Zie auteursrechten
Citeerinstructie: Bijzondere Collecties van de Universiteit van Amsterdam, UBM: IWO 200 E 3 (atlas)
URL: https://schoolmuseum.uba.uva.nl/bookid/LCSM_200007
Onderwerp: (Sociale) geografie, cartografie, planologie, demografie: (sociale) geografie: algemeen
Trefwoord: Geografie, Leermiddelen (vorm)
Bekijk als:      
Scan: Afbeeldinggrootte:
   De globe: aardrijkskundig schetsboek voor school en huis
Vorige scan Volgende scanScanned page
258
met woud bedekte oevers verheffen. Op de hoogten wast de pijnboom
(Pinus Pinea), die met zijn kalen stam en zijn breeden kruin aan de
geheele streek een zuidelijk karakter geeft. De lijnen van het landschap
zijn soms hard, maar de kleur tempert de ruwheid door de zachte over-
gangstinten. Die hardheid vormt eene schoone tegenstelling met de zachte
afwisseling der kleuren. In het midden van den Bosporus en op beide
oevers verheffen zich de kasteelen, die sultan Mohammed bij de belegering
van Konstantinopel liet oprichten, om de scheepvaart en den toevoer naar
de ingeslotene stad van den kant der Zwarte zee te verhinderen. Verderop
begroeten wij op den Europeeschen oever Therapia en Boejoekdere,
de zomerverblijfplaatsen voor de gezanten en de aanzienlijke Peróten
(inwoners van Pera). Van daar af worden de villa's zeldzamer; de laatste
heen en weer varende stoombootjes, de laatste kalken hebben wij in Boe-
joekdere gelaten; het drukke gedeelte van den Bosporus ligt achter ons;
maar de natuur wordt weelderiger, vooral op den Anatolischen oever.
Verscheiden aarden wallen, waarboven de banier met de halve maan wap-
pert, kondigen de nabijheid van de Zwarte zee aan. Weldra zien wij de
beide kasteelen, die den ingang tot den Bosporus bewaken, evenals Sestos
en Abydos aan de Dardanellen. De bries wordt steviger en de lucht ruikt
meer naar zoutwater; vischarenden zweven boven ons hoofd; de golven
waarop het schip danst worden hooger; de horizon wordt ruimer; we
hooren een ruischen en bruisen als het geluid van de branding tegen
eene rots: we zijn aan den Pontus!
Maar terug naar het andere einde van den Bosporus, naarSkoetari, dat
tegenover den Gouden Hoorn terrasgewijze tegen de woudrijke heiligen
op ligt! Skoetari, ofschoon eene hoofdstad op zich zelve, wordt tot Kon-
stantinopel gerekend, welks schoonste punt zij na de spits van het Serail
mag heeten. Van haar hoogste gedeelte, het in den zomer druk bezochte
Tsjamlidje, geniet men het heerlijkste gezicht op den Gouden Hoorn. De
gedachte, van eens uit Europa verdrongen te zullen worden, spreekt dui-
delijk bij de Turken van Konstantinopel uit de voorkeur, die zij er aan
geven, in Skoetari in Aziatischen bodem te worden begraven. In Skoetari
is het eigenlijke kerkhof van Konstantinopel.
Zuidoostwaarts van Skoetari liggen de negen Prinsen-eilanden, het Capua
der Turken.
VAN GABROWO OVER DEN SJIBKA-PAS NAAR KAZANLIK.
De stad Gabrowo, ten noorden van den Sjibka-Balkan, (de naam Bal-
kan, dien wij doorgaans aan het groote gebergte geven, dat Boelgarije
van Roemelie scheidt, is een Tursch woord, dat 'in het Boelgaarsch P1 a-
nina luidt en bergketen beteekent) is om hare bloeiende nijverheid in